TUTE PARA CATRO (En papel)

Datos del libro

• Nº de páginas: 77 págs.
• Editorial: XERAIS
• Encuadernación: Tapa blanda bolsillo
• ISBN: 9788483025871
• Año edicón: 2000
• Plaza de edición: VIGO

Sinopsis

Tute para catro é a ópera prima de Xesús Fraga. Unha ópera prima, sen embargo, que amosa as mans cheas de talento, sabiduría e bo facer literarios. Desde o título sabemos que este é un feixe de relatos entrecruzados e que se trata das vidas dos perdedores, dos derrotados. Son derrotados os estudiantes que remataron a carreira e non atoparon traballo ó seu nivel, os que, nun tempo inmóbil, matan as tardes eternas xogando a mesma partida que comezaron sendo adolescentes e cantando os trunfos. Pero tamén tódolos demais, o que ten a tenda de informática, o que atende as vacas, o que se fixo rico en Londres, a que quedou na taberna dos pais, os músicos da orquestra... Con todo, Tute para catro non é de ningún xeito un libro triste, aínda que poida ser melancólico, e por veces é francamente divertido, e o humor, un humor moi do pobo, con sal gordo e un regusto amargo, reborda e faise dono do texto. Tute para catro é un libro no que todo sucede nun só día, no día do patrón, o día da festa, e o autor vainos contando os acontecementos, narrados desde moitos puntos de vista. Vemos a vida da aldea tal como é hoxe, unha aldea en pleno proceso de descomposición, cunha crise enorme de todo o sistema de valores e cunha maior aínda crise económica. Por aquí desfilan as velliñas postas a dieta polo médico, os rapaces solteiros xogando o partido contra os casados, os xantares inacabables, a morte, o cura novo, os emigrantes, a vodas de penalti, as bromas nas vodas, as vinganzas rurais... Tute para catro é unha mañuza de relatos realistas. Pero nos relatos de Xesús Fraga non atopamos xeito ningún de costumismo nin de obviedade. Os textos van sempre máis alá do epidérmico e descóbrennos a realidade profunda das persoas, mesmo só insinuándoa. O autor detén a súa ollada no que comen as xentes, no que din, nos seus traballos, nos seus pasos, E, de vez en cando, salta a sorpresa lírica. Os diálogos son o mellor do libro: frescos, reais. Xesús Fraga quixo, se cadra, iluminar a noite das nosas aldeas enchendo un vaso cunha presada de vagalumes.