“Como un deses xogos cuxos xogadores van involucrando a outros e estes a outros e así sucesivamente, continuamente. As razóns para facelo ou o tema en xogo son o de menos. Un mero intercambio de cartas ou de fotografías desde diferentes lugares, unha cadea de oracións que hai que continuar baixo ameaza de condenación eterna, anatema e desgracia. O esencial vén a ser a capacidade de cada un dos xogadores para romper o elo, romper a cadea deixando aos demais abocados ao absurdo...”.
Teoría de xogos é unha novela envolvente onde a autora narra con sutileza e mestría as sensacións e acontecimentos íntimos dun grupo de cinco personaxes cuxa despreocupada relación cotidiana entra en correspondencia coas grandes transformacións sociais da Galiza recente.
Tres historias que exploran la intimidad, la memoria y las sombras que nos habitan
Luísa Villalta (A Coruña, 1957-2004), alén de extraordinaria poeta, foi tamén unha destacada narradora, dramaturga, ensaísta, filóloga e violinista. A súa obra dramática reúnese en Teatro completo (Galaxia, 2024), e as narracións, Siléncio, ensaiamos (1991), Teoría de xogos (1997) e As chaves do tempo (2001), en Narrativa reunida (Galaxia, 2024). Como ensaísta publicou O Don Hamlet de Cunqueiro: unha ecuación teatral (1992), O outro lado da música, a poesía (1999; Galaxia, 2021) e Libro das colunas (2005; Galaxia, 2024), ademais de Narrativa inédita e dispersa (Galaxia, 2024).