Luísa Villalta

Este libro foi publicado por Luísa Villata en 1992 en Edicións Laiovento, unha editora que daquela tiña pouco mais dun ano de existencia. De feito, o volume que agora reeditamos foi o número 9 da súa coleccion xeral.A peza O incerto señor Don Hamlet, principe de Dinamarca, a pesar da sua transcendencia tanto social como literaria, foi pouco ou case nada estudada ate o momento en que Luisa Villalta abordou a sua analise, unha peza esquecida nos sotos do inmenso edificio que e a obra de Alvaro Cunqueiro.Nacida baixo o signo da polemica, o autor confesa-nos en diversos lugares que esta obra e produto dos moitos anos que pasou a matinar na traxedia de Shakespeare intentando explicar-se a si mesmo a cuestion: quen e Hamlet? Eis a incognita dunha ecuacion que se formula unica e exclusivamente en termos teatrais e cuxas raices se perden nas mais remotas tradicions nordicas.Con este estudo, Luisa Villata procedeu a despexar brillantemente esa incognita e moitas outras que envolven tan suxestivo tema co unico proposito de explicar a xenese e elaboracion da marabillosa solucion que Cunqueiro soubo dar a esa pregunta.

Edición facsímile dun poemario inédito da escritora Luísa Villalta que agora se exhuma, acompañado dun estudo introdutorio que contextualiza a obra no conxunto da produción da autora e dá razón das principais claves literarias que a sosteñen. O texto recuperado forma parte do Legado Luísa Villalta que se custodia no Centro Ramón Piñeiro e constitúe a primeira entrega da Biblioteca Luísa Villalta.

Unha nova edición dunha das obras máis comprometidas e feministas da autora homenaxeada no Día das Letras Galegas 2024. No ano 2001, o barrio coruñés do Papagaio, espazo tradicionalmente dedicado á prostitucion, foi derrubado vitima da especulacion inmobiliaria. Durante o proceso de demolicion, a fotografa Maribel Longueira captou coa sua camara as maquinas, as paredes dos edificios e os cascallos, asi como alguns obxectos, testemuñas do que aquelas vivendas acolleran durante anos. Convidada por Maribel, a escritora Luisa Villalta puxo voz a estas imaxes con 19 poemas. Neles mostrase reivindicativa, directa, rotunda e ao mesmo tempo solidaria ao proxectar unha ollada que deixa en evidencia a violencia patriarcal e o estigma sufrido polas mulleres que exercen a prostitucion. A hipocrisia, o oprobio, o abuso, a deshumanizacion ou o anticlericalismo son outros temas presentes nesta obra escrita pouco tempo antes do inesperado falecemento da autora, que se converteu nunha sorte de testamento literario que revela a singularidade dun pulso poetico unico; dunha ollada critica e reivindicativa moldeada pola autoesixencia que sempre se impuxo como creadora.

A peza O incerto señor Don Hamlet, Príncipe de Dinamarca foi ate o de hoxe moi pouco estudada e analisada. Çlvaro Cunqueiro ten manifestado que a sua obra dramática e produto dos moitos anos que pasou a matinar na traxedia de Shakespeare, intentando explicar-se a si mesmo a cuestion: quen e Hamlet? Eis a incognita dunha ecuacion que se formula exclusivamente en termos teatrais.

Unha colección destinada a acoller traballos xornalísticos, reportaxes, entrevistas e mesmo edicións de grandes publicacións que marcaron momentos fundamentais do xornalismo galego.

“Como un deses xogos cuxos xogadores van involucrando a outros e estes a outros e así sucesivamente, continuamente. As razóns para facelo ou o tema en xogo son o de menos. Un mero intercambio de cart

En concreto, obra que ve a luz en edición póstuma, foi o libro gañador da XII edición do Premio de Poesía Espiral Maior.

Recóllese nesta compilación a obra xornalística publicada por Luísa Villalta nas súas columnas do semanario A Nosa Terra entre o 4 de xaneiro de 2002 e o 4 marzo de 2004, tan só dous días antes do seu falecemento. Son escritos de variada tematica, mais en todos eles estan presentes as liñas de forza que percorren a sua obra, dende o compromiso coa lingua e a cultura galegas, a militancia cidada, a denuncia social e a loita contra a indulxencia e a conivencia co poder establecido. Di Luisa Villalta que, entre outras moitas cousas, os libros serven para levar as contas pendentes, para poñer ao ar as feridas. E asi o seguen a facer hoxe estas colunas suas, malia os vinte anos que transcorreron. Palabra de Luisa.

Narrativa reunida (1991-2001) recupera os tres títulos que Luísa Villalta deu ao prelo: Silencio, ensaiamos (1991), Teoría de xogos (1997) e As chaves do tempo (2001). Estas tres obras, fulcrais na c

Luísa Villalta entendía a literatura como unha das artes da sedución. E, nestas Formas breves de pensamento, que compilan textos do seu legado literario, maiormente inéditos, sedúcenos na distancia curta e intima da brevidade e a precision.Palabras destiladas ao maximo en forma de aforismos, haikus, reflexions e breves poemas, esencia mesma desa vida tan diferente, a arte, pois nela un pode mentir. Pensamentos e palabras que produciran en ti, lector ou lectora, a conciencia de estar vivo, que se enriquecen coas ilustracions de Alfonso Costa e Carolina Rouco Villalta.

Palabras desatadas, palabras dadas coma beixos, palabras atadas que nos fican dentro, palabras torcidas, palabras de conformidade, palabras sen esquinas, palabras desfeitas, palabras definitivas, palabras insultantes Todas estas e mais, conforman este volume da Poesia inedita e dispersa de Luisa Villalta, que pecha o fresco poliedrico dunha poeta que converte o seu proceso creativo nun constante madurar, onde, devagar, nas suas polas agroman, cal froitos, a musica e as palabras.

Neste volume compílase a narrativa inédita e dispersa de Luísa Villalta, agrupada arredor de cinco bloques: “Preludios e fugas”, “Cartas de amor”, “Manual de cartas de amor”, “Logos” e “Mil caractere

Henrique Rabuñal estuda e edita a obra dramática de Luísa Villalta, incluída a peza inédita "Os pasos contados". O teatro ocupa un lugar moi relevante na súa biografía. Lectora e espectadora de teatro, estudosa do "Hamlet" de Cunqueiro, editora e tradutora, complice de autores e autoras, actores e actrices. O seu teatro evoluciona desde o simbolismo e expresionismo a textos onde o feminismo, e tamen a ollada critica sobre a sociedade, estan moi presentes e seguen a ser actuais.

Recóllese nesta compilación a obra xornalística publicada por Luísa Villalta nas súas columnas do semanario "A Nosa Terra" entre o 4 de xaneiro de 2002 e o 4 marzo de 2004, tan só dous días antes do seu falecemento. Son escritos de variada tematica, mais en todos eles estan presentes as liñas de forza que percorren a sua obra, dende o compromiso coa lingua e a cultura galegas, a militancia cidada, a denuncia social e a loita contra a indulxencia e a conivencia co poder establecido. Di Luisa Villalta que, entre outras moitas cousas, os libros serven para levar as contas pendentes, para poñer ao ar as feridas. E asi o seguen a facer hoxe estas colunas suas, malia os vinte anos que transcorreron. Palabra de Luisa.

Luísa Villalta acada en 2004 o Premio Espiral Maior de Poesía con En concreto, publicado pos tumamente. Este poemario eríxese sobre o pavimento da cidade hercu lina, ao redor da que xira toda a obra, a sua Cidade Alta, e mesmo toma corporeidade formal en poe mas como Obelisco. Nestes versos Luisa Villalta acada o cume da sua madurez poetica, onde a vontade conceptual e refle xiva e o pouso comprometido e po litico que caracterizan toda a a sua producion chegan a sua expresion mais depurada. Unha homenaxe a sua cidade, coa que se sente profundamente identificada: O meu nome e o da Cidade Alta, escribe a poeta. Esta edicion de Editorial Galaxia acompañase das fotografias de XUR XO LOBATO e dun limiar de ESTIBALIZ ESPINOSA, tamen coruñeses, que con textualiza e explica a obra.

O outro lado da música, a poesía publicouse nos solpores dos anos noventa abeirado polo contexto da escrita poética e ensaística declaradamente musicais da súa autora, e cualificado no seu día como un convite a nos abismar polos camiños da metafora e das semifusas, conscientes de que poucos ensaios hai tan acertados sobre a musica e a poesia (Lino Braxe).Neste douto e orixinal ensaio, que agora Editorial Galaxia reedita, levase a cabo unha relectura da historia da poesia galega procurando nesta a presenza substantiva da musica, dende a Idade Media ata as Irmandades da Fala e a epoca Nos, e que converte a obra nun exercicio fundamental para mellor comprender tanto a poesia galega de todo tempo como a propia escritura de Luisa Villalta.