Iolanda Zúñiga ens ofereix, amb una prosa intensa i frenètica, un grapat d’esbossos de la vida d’uns personatges que sembla haver sorprès en un dia gris. Redactats entre plat i plat, mentre l’autora treballava en un fast food, aquest relats post-it submergiran el lector en un remolí de situacions asfixiants que conformen el dia a dia dels seus protagonistes. Solitud, drogues, expectatives perdudes, violència, desamor, rutina, desesperança... L’essència més crua de la vida real. Vides post-it, una obra per descobrir alguns dels racons més foscos dels éssers humans —dels que ens envolten i, potser, de nosaltres mateixos.
Tres historias que exploran la intimidad, la memoria y las sombras que nos habitan
Iolanda Zúñiga (Vigo, 1975). Naceu propulsada pola forza centrífuga do baby boom dos setenta. Aleitouse do cheiro a peixe fervendo en hercúleas olas a presión. Medrou na amable periferia rural dunha ruda cidade industrial, nun tempo no que as fábricas conserveiras desaparecían, o artesanado nos productos do mar minguaba e para eses espazos proxectábanse apartamentos de luxo. Xogou ao funambulismo sobre as vías dun tranvía extinto e a capturar soños cun ganapán furado. Desenvolveu media ducia de oficios. Últimamente escribe. Publicou o poemario ''Amor amén'' (Xerais 2008), e os libros de relatos ''Vidas post-it'' (Xerais 2007) e ''Noites de Safari'' (Xerais 2018). Con ''Periferia'' obtivo o Premio Xerais de Novela 2010.