Eneko Bidegain

Gaur kazetan ari da Eñaut Oihenart, urtetan Euskal Herritik urrun ibili ondotik, fisikoki nahiz gogotik. Xalbat Barnetxe laborari eta militante zailduak ohartarazi du, isilpean, euskal kostako jauregi abandonatu batean badela asmo ezkuturen bat, eta Eñaut ikertzen hasiko da zer ote den eraikitzaile-promotoreak eta tokiko agintariak lotzen dituen negozio ilun hori. Theodore Vermandois azken biztanlea izan duen jauregi horren historiak biltzen ditu Nafarroako erresuma ahantzia eta Frantziako Iraultza, II. Mundu Gerra eta Aljeriaren independentziakoa, handikien familia baten gainbehera eta Lapurdiko euskaldunen ezinbizia. Eneko Bidegainek, literaturara itzulirik, goranahi handiko istorio bat asmatu du, irakurlea harrapatzen duen thriller politiko bat ez ezik, egungo gizartearen kontraesanen ispilu ere badena: itxurakeriaren zama, harreman sentimentalen zaila, militantziaren eredu erritualizatuak, kazetaritzaren morrontzak, euskararen patua

Lehen mundu guerra eta Euskal Herrian, Eneko Bidegain: Gerra lazagarri bat lehertu zen 1914ko udan, Europan. Lehen Mundu Gerra izenez ezaguna, 1918ko azaro arte, milioika lagunen heriotza eragin zuen sarraskia bizi izan zuten milaka euskaldunek ere, frantses hiritartasuna izanik, gerrara deitu zituztelako.Ia mende erdia iraun zuten tentsioen ondorioa izan zen gerra hura, Europako estatu nagusietan nazio sentimentua eraikitzen ari ziren garaiaren bukaeran. Frantziako Errepublikak indar handia egin zuen, 1870eko porrotetik landa, frantses izaera errotzeko herritarren baitan eta batasun nazional bat sortzeko. Garai hartan egin zuten indar handia Euskal Herria eta gainerako herri gutxituak frantsesteko.Testuinguru hartan lehertu zen gerra, eta milaka euskaldun hil ziren, Belgikan, Andereen Bidearen inguruetan eta Verdunen nagusiki. Intsumituak ere milaka izan ziren, eta desertoreak ere bai. Baina, oroz gainetik, euskaldunek Frantziarekin eta Frantziarentzat isuri zuten odola funtsezkoa izan zen euskaldunak frantsesteko bidean. Ipar Euskal Herriko euskal prentsa eta apaizak berak ere ildo horren defendatzaile izan ziren.Liburu honek Lehen Mundu Gerraren hari nagusiak kontatzen ditu, baina Euskal Herriko ikuspegitik kontaturik. Bereziki gerraren aurrekari eta ondorio politikoak aztertu ditu, baina baita ere soldaduen bizipenak zein ziren eta Euskal Herriko bizitza nolakoa zen garai hartan. Halaber, hildako euskaldunen kontaketa xehea eskaintzen du: non, noiz, zer adinetan, nongoak

Esta monografía identifica los obstáculos más relevantes que los niños, niñas y adolescentes migrantes no acompañados encuentran en Andalucía en relación con sus derechos. Entre otros, la necesidad de una mayor transparencia en lo referido al funcionamiento de los centros que acogen a esta poblacion y, en general, sobre los resultados de las politicas que giran en torno a este colectivo; la conveniencia de contar con centros de proteccion dotados de los recursos necesarios para atender debidamente a quienes requieran de cuidados especiales a consecuencia de su periplo migratorio; la urgencia de unificar los procedimientos para la determinacion de la edad, y de coordinar mejor a las autoridades que deben alimentar el Registro de Menores Extranjeros No Acompañados; y de adoptar las medidas pertinentes para que no sea tan elevado el numero de menores que abandonan el sistema publico de proteccion antes de alcanzar la mayoria de edad; asi como la obligacion de asignar de manera inmediata un tutor o representante legal al menor en desamparo.

Kepa Anabitarte (Pasaia, 1934) Euskal Herriaren askatasun egarriak mugitu du bizitza osoan. Familia euskaldun eta abertzale batean sortu zen Trintxerpe auzoan, langileen borroken eta zapalkuntza gogorraren testuinguruan. Gazte-gaztetatik ohartu zen Euskal Herriaren menderakuntzaz, eta berehala hartu zituen ardurak, herriaren askapena helburu.ELA sindikatuan hasi zuen ibilbide militantea, eta kartzelan egon zen hargatik. Municheko 1962ko kongresuaren ondoren, sindikatuaren lehen zatiketa handiaren eragileetako bat izan zen, herriaren askatasunera heltzeko bideei eta analisiei zegozkien funtsezko desadostasun politikoen ondorioz. ELA-berri taldeko arduradun izan zen geroztik. ESB alderdiaren sorreran ere parte hartu zuen, kooperatibismoan aritu zen, Gipuzkoako industria guneetako arduradun izan zen, Nabarralderen bultzatzaileetako bat, Orreaga iritzi taldeko kide, Gara egunkaria argitaratzen duen EKHE SA-ko lehendakari, eta abar.Kepa Anabitarteren biografia hau Euskal Herriko azken ehun urteetako kronika politiko bat da, oroz gainetik. Bidean ezagutu dituen hainbat eta hainbat erreferentziazko laguni buruz eta gertakari politiko, ekonomiko eta kulturalez ari da liburua, bide horretan osatu duen pentsamendu politikoaren oinarriak azaltzeaz gain.

Zazpiak bat. Atzo, gaur, bihar.Herri bat lurralde batean gorpuzten da, lurralde horretan eraikitzen da herriaren identitate kolektiboa eta kultura. Herritarrek hori defendatu nahi izaten dute, eta horretarako boterea hartzen dute, lurralde hori eta lurralde horretako kultura kudeatzeko. Hortik dator Estatua. Inguruko estatuen egarriaren ondorioz, herri baten lurraldea eta boterea mehatxatuta egon litezke, eta horrekin, kultura, hizkuntza eta identitatea.Euskal Herriko lurraldearen kudeaketa, Gobernua, ez dago euskal herriaren esku, Nafarroako erresuma, historikoki sortu eta eratu zen eta beti bizirik dagoen Estatu propioa, konkistatu zutenetik. Boterearen galtzeak eta lurraldearen zatiketak eragin dute euskal kontzientziaren ahultzea. Azken urte eta hamarkadetan areagotu da zatiketa administratiboaren eragina, herriaren batasunaren eta kohesioaren kaltetan.Liburu honetan lantzen dira lurraldearen batasunaren garrantzia, Euskal Herria herri batua izatetik herri zatitua bihurtu arteko mendez mendeko kronika, herriaren askatasun eta batasun egarria eta gaur egungo egoera administratiboak sortzen duen egoera arriskutsua, izan euskaldunen arteko harremanetan, kulturan, kirolean, erreferentzietan, hedabideetan, azpiegituretan, ekonomian, irakaskuntzan, zerbitzuetan eta abar. Halaber, oinarri edo abiapuntu batzuk proposatzen dira, herria hobeki artikulatzeari begira.

Karramarro gazte eta bihurri bat da Marko, bere lagun Oskar maskordunarekin etaTxarli txirlarekin hainbat abentura biziko dituena. Itsasoa jolasleku ederrez beterikbaitago, baina kasu!, kontuz ibili behar bi hankadun izaki beldurgarriekin.

La primera aparición del grupo armado Iparretarrak (IK) fue en 1973, y la última acción se produjo en el año 2000. Más que los autores de una serie de atentados sin heridos, IK fue un grupo que impulso la reflexion politica.Aunque el abertzalismo de Ipar Euskal Herria fuese anterior a su creacion, el grupo consiguio despertar la conciencia nacional y demostro que el conflicto vasco no terminaba en la muga del Bidasoa. Denuncio la grave situacion de la condicion vasca en Ipar Euskal Herria, y reivindico la necesidad de la lucha.Despues de permanecer durante decadas ocultos, una serie de ciudadanos consiguio levantar la cabeza, y demostro que no era una fatalidad el afrancesamiento y el oscuro futuro economico de Ipar Euskal Herria. Iparretarrak se situaba en el centro de un gran movimiento.Este libro, ha sido posible gracias a los testimonios de muchos militantes que pertenecieron a IK, entre ellos, Filipe Bidart, Gabi Mouesca y Ttotte Etxebeste, tambien a otras personas que estuvieron en su entorno.