Fran Alonso

As historias deste libro nacen a partir de cartas de amor. Pero non son cartas de amor convencionais. O amor ou o desamor son as desculpas que nos permiten coñecer as dramáticas circunstancias que rodean as mulleres que as escriben. De feito, os verdadeiros protagonistas das cartas son a pobreza, a guerra, a inmigracion, o franquismo, a violencia, a prostitucion, a presion social, a integracion...E quen escriben as cartas son mulleres que viven circunstancias vitais -persoais ou sociais- moi dificiles, as que se enfrontan con valentia. Este e un libro contundente pero tenro, un canto a vida e a dignidade.

Outubro de 1983; o alcade da vila mariñeira de Cáncara ordena apresar e deter unha vaca por pastar herba pública e a Policía Municipal condúcea ao calabozo do Concello. A noticia do acontecido percorre o mundo, e publicase no New York Times e no Washington Post. A partir deste feito insolito, Fran Alonso escribe unha novela sobre o poder, ateigada de humor, que reconstrue os feitos reais. Cancara e unha novela que serpea entre a fabula, a cronica, a lenda, a satira, a memoria e a narrativa contemporanea, convertendose nunha historia que afunde as suas raices na critica social e que se conforma como unha radiografia das transformacions sociopoliticas actuais. En Cancara, Fran Alonso logra crear unha atmosfera metaforica, lendaria, onirica, mitica e humoristica onde se reflexiona sobre o poder, a comunicacion e a nosa relacion co medio natural. A traves das suas paxinas, diluense as fronteiras entre a realidade e a ficcion, creando un espazo en que as voces dos personaxes relatan unha historia que vai moito mais ala do anecdotico.

Cunha concepción desenfadada e rebelde, «Poetízate», a coñecida antoloxía poética feita por Fran Alonso, converteuse, desde a súa publicación, nunha ferramenta de referencia para achegar a poesía á m

A punta de pistola ábrese cunha escena de ritmo trepidante: un delincuente de pouca monta, coñecido como O Varas, e a súa muller, Rica, acoden a un Centro de Acollida Familiar para ver os seus fillos, baixo a tutela dos servizos sociais. Unha vez ali, secuestranos e levanos a punta de pistola. Asi comeza unha frenetica fuxida. Ao tempo, outra historia transcorre en paralelo: a dunha camioneira emprendedora, culta e licenciada, que conduce e escribe nun blog. A camioneira, admiradora da vida da fisterra Celia Rivas, a primeira muller en conducir un camion, en 1932, supon un contrapunto mais intimista a desenfreada fuxida que protagoniza a parella de secuestradores. Moita accion, planos cinematograficos, novas tecnoloxias, o papel da muller e a desestruturacion social, familiar e educativa son alguns dos eixos que vertebran esta novela que esta baseada nun feito real e logra atrapar os lectores e lectoras.

"Poemas birollos para ler cos ollos" é un libro de poesía infantil que parte dunha concepción lúdica, divertida e transgresora da poesía. Os poemas nacen de dúas fontes fundamentais: a poesía visual e a oralidade. Botando man do elemento grafico para facer que os poemas se lean coma se fosen cadros e buscando a complicidade das cancions infantis, dos arrolos e das sortes, Fran Alonso fai neste libro unha proposta sorprendente e modernizadora.O resultado e un libro moi accesible que situa a poesia moi proxima a sensibilidade das nenas e nenos de hoxe."Poemas birollos para ler cos ollos" é un libro de poesía infantil que parte dunha concepción lúdica, divertida e transgresora da poesía. Os poemas nacen de dúas fontes fundamentais: a poesía visual e a oralidade. Botando man do elemento grafico para facer que os poemas se lean coma se fosen cadros e buscando a complicidade das cancions infantis, dos arrolos e das sortes, Fran Alonso fai neste libro unha proposta sorprendente e modernizadora.O resultado e un libro moi accesible que situa a poesia moi proxima a sensibilidade das nenas e nenos de hoxe.

Recoñecido e unanimamente aplaudido, Cidades converteuse nestes anos nun referente da poesía infantil debido, segundo a crítica, á súa vocación de actualizar temas e formas. No libro, entrañable e intimista, a cidade convertese nun ser vivo, o asfalto adquire vida, e a soidade e a rutina enchense de cores, olores e sabores. A traves dun alento poetico fondo e sincero, descubrenos a emocion que latexa nas ruas e deita unha ollada tenra e rebelde sobre a vida desde a optica da infancia e adolescencia. Cidades e unha porta para que os mais novos entren na poesia.

Outubro de 1983; o alcade da vila mariñeira de Cáncara ordena apresar e deter unha vaca por pastar herba pública e a Policía Municipal condúcea ao calabozo do Concello. A noticia do acontecido percorre o mundo, e publicase no New York Times e no Washington Post. A partir deste feito insolito, Fran Alonso escribe unha novela sobre o poder, ateigada de humor, que reconstrue os feitos reais. Cancara e unha novela que serpea entre a fabula, a cronica, a lenda, a satira, a memoria e a narrativa contemporanea, convertendose nunha historia que afunde as suas raices na critica social e que se conforma como unha radiografia das transformacions sociopoliticas actuais. En Cancara, Fran Alonso logra crear unha atmosfera metaforica, lendaria, onirica, mitica e humoristica onde se reflexiona sobre o poder, a comunicacion e a nosa relacion co medio natural. A traves das suas paxinas, diluense as fronteiras entre a realidade e a ficcion, creando un espazo en que as voces dos personaxes relatan unha historia que vai moito mais ala do anecdotico.

En Cemiterio de elefantes o protagonista é a noite, a noite como sinónimo de maxia, de complicidade, de vida, de esperanza, de encanto, pero tamén de erosión, de soidade, de clandestinidade, de anonimato, de silencio e de frustracion. Cunha estrutura singular e ubicado no espazo xeografico de Vigo, este libro contanos -con frescura, humanidade e ironia- historias nocturnas e urbanas cargadas de melancolia e humor que nunca nos deixan indiferentes. As paxinas de Cemiterio de elefantes percorren con acidez a paisaxe nocturna, a traves de certa estetica radiofonica. Na sua escrita humida refuxianse noctambulos, camareiras, travestis, estudantes, taxistas, varredores, persoas solitarias, insomnes, xornalistas... que gozan ou sofren o efecto devastador da noite descubrindo as entrañas da cidade. Espazos literarios e personaxes de Fran Alonso como Almas perdidas, Corazons Solitarios e a Señora Lola naceron neste libro, cuxa trama comeza as 12.00 AM, cando a noite cae sobre Vigo, e remata as 8.00 AM, co amencer dun novo dia.

Fran Alonso volve sorprender desde a poesía infantil e xuvenil, cunha ollada interdisciplinar, fundindo a frescura e a forza dos versos coa improvisación rebelde da "street art". Este é un libro de poemas inconformistas, criticos, gamberros e combativos; disparos de graffiti que poderian ser escritos nos muros e rapeados con pintura nas paredes, seguindo a estela da arte na rua, un libro que procura espazos de confluencia entre as artes plasticas e a poesia. Os poemas de "Street Poems", volven mostrarnos un autor atrevido, capaz de actualizar e sacudir o lectorado de poesia infantil e xuvenil.

As historias deste libro nacen a partir de cartas de amor. Pero non son cartas de amor convencionais. O amor ou o desamor son as desculpas que nos permiten coñecer as dramáticas circunstancias que rodean as mulleres que as escriben. De feito, os verdadeiros protagonistas das cartas son a pobreza, a guerra, a inmigracion, o franquismo, a violencia, a prostitucion, a presion social, a integracion...E quen escriben as cartas son mulleres que viven circunstancias vitais -persoais ou sociais- moi dificiles, as que se enfrontan con valentia. Este e un libro contundente pero tenro, un canto a vida e a dignidade.

Sara, unha muller que está farta dos ruídos da cidade, decide cambiar de estilo de vida. Un mozo vive obsesionado polas voces dos seus veciños, que lle impiden levar unha vida normal. Outra muller cítase nunha cafeteria cun home ao que coñeceu a traves de Internet. S. Lonely toma a decision, por primeira vez na sua vida, de emprender unha pequena viaxe de vacacions para romper a rutina. Un escritor, que recibe correos dunha lista na que nunca se deu de alta, descobre a carga subversiva dos hoax, esas falsas cadeas que se envian a traves do correo electronico. Simultaneamente, diversos mails cruzan o ciberespazo deste libro singular.Estas son algunhas das historias e personaxes do novo libro de Fran Alonso. Ninguen aborda os actuais xeitos de relacion entre as persoas nas sociedades urbanas e o modo en que a cidade e a tecnoloxia influen para mudar os medios que empregamos para comunicarnos. O libro esta centrado na convivencia entre os veciños dun edificio, pero tamen no uso da tecnoloxia como paradigma das formas de relacion. Desde a presenza do telefono mobil ata o contacto persoal a traves das redes sociais, Ninguen explora esa nova condicion que hoxe nos define aos cidadans das comunidades contemporaneas, vencelladas, entre outras cousas, ao individualismo, a maquina, a soidade e ao ruido.Sara, unha muller que está farta dos ruídos da cidade, decide cambiar de estilo de vida. Un mozo vive obsesionado polas voces dos seus veciños, que lle impiden levar unha vida normal. Outra muller cítase nunha cafeteria cun home ao que coñeceu a traves de Internet. S. Lonely toma a decision, por primeira vez na sua vida, de emprender unha pequena viaxe de vacacions para romper a rutina. Un escritor, que recibe correos dunha lista na que nunca se deu de alta, descobre a carga subversiva dos hoax, esas falsas cadeas que se envian a traves do correo electronico. Simultaneamente, diversos mails cruzan o ciberespazo deste libro singular.Estas son algunhas das historias e personaxes do novo libro de Fran Alonso. Ninguen aborda os actuais xeitos de relacion entre as persoas nas sociedades urbanas e o modo en que a cidade e a tecnoloxia influen para mudar os medios que empregamos para comunicarnos. O libro esta centrado na convivencia entre os veciños dun edificio, pero tamen no uso da tecnoloxia como paradigma das formas de relacion. Desde a presenza do telefono mobil ata o contacto persoal a traves das redes sociais, Ninguen explora esa nova condicion que hoxe nos define aos cidadans das comunidades contemporaneas, vencelladas, entre outras cousas, ao individualismo, a maquina, a soidade e ao ruido.

Un xornalista galego duramente castigado polo poder ten que emigrar a Madrid na procura de traballo. Nesa cidade aluga un piso vello e enigmático e, sen querelo, vese envolto nunha situación kafkiana. Da vivenda do lado proceden os estraños ruidos do silencio.A traves dunha atmosfera intrigante, Silencio configurase como unha novela de suspense, suspense que se intensifica de forma vertixinosa para presentarnos unha historia proxima ao misterio e ao desacougo urbano.Con esta novela descubrimos o arrepio que habita no ser humano contemporaneo con so rañar uns centimetros na cotra do cotian, na nosa vida domestica.Coa sua capacidade habitual para transportarnos aos lugares mais sorprendentes e cun estilo directo, breve e conciso, en Silencio Fran Alonso non deixa lugar para o respiro.

Un home contempla a vida e o paso do tempo desde a terraza dun bar e escribe poemas mentres toma un café. Pero a vida -e o tempo-, coma un agromo que se renova cada día, nunca se detén, nin nas miradas extraviadas dos perdedores, nin na arrogancia indomable dos adolescentes, nin no narcisismo fetichista das redes sociais, nin na estrañeza das avestruces que se ocultan, nin na aceptada resignacion das persoas devoradas pola rutina, nin na ambicion insolente e pretensiosa das motos.Un home contempla a vida e o paso do tempo desde a terraza dun bar e escribe poemas mentres toma un café. Pero a vida -e o tempo-, coma un agromo que se renova cada día, nunca se detén, nin nas miradas extraviadas dos perdedores, nin na arrogancia indomable dos adolescentes, nin no narcisismo fetichista das redes sociais, nin na estrañeza das avestruces que se ocultan, nin na aceptada resignacion das persoas devoradas pola rutina, nin na ambicion insolente e pretensiosa das motos.

A POESÍA non morde. E, aínda que haxa quen pense o contrario, non é aburrida, romanticona nin difícil. Esta divertida antoloxía poética demostra o contrario. De Rosalía de Castro ás poetas novas, propoñemosche unha viaxe polos poemas mais proximos, divertidos e desenfadados da poesia galega. Poetizate e un libro pensado para as persoas que non estan afeitas a ler poesia. ¿Para que? Para cantar, berrar, recitar, rapear, musicar, rebelarse contra o mundo ou so para falar suave na orella. Este e un libro para sentir, gozar e intuir a poesia. Asi que, xa o sabes: poetizate. Espirito e contidos do libroPoetizate -que consta do propio corpus poetico, un limiar e unha visita guiada a xeito de epilogo- e obra do escritor Fran Alonso e nace coa vocacion de levar a poesia as aulas dun xeito desenfadado e buscando sempre a complicidade e a proximidade co lector ou lectora adolescente. O corpus de Poetizate percorre toda a poesia galega desde Rosalia de Castro ate a actualidade e consta de arredor de 200 poemas seleccionados de perto de 80 autoras e autores.A POESÍA non morde. E, aínda que haxa quen pense o contrario, non é aburrida, romanticona nin difícil. Esta divertida antoloxía poética demostra o contrario. De Rosalía de Castro ás poetas novas, propoñemosche unha viaxe polos poemas mais proximos, divertidos e desenfadados da poesia galega. Poetizate e un libro pensado para as persoas que non estan afeitas a ler poesia. ¿Para que? Para cantar, berrar, recitar, rapear, musicar, rebelarse contra o mundo ou so para falar suave na orella. Este e un libro para sentir, gozar e intuir a poesia. Asi que, xa o sabes: poetizate. Espirito e contidos do libroPoetizate -que consta do propio corpus poetico, un limiar e unha visita guiada a xeito de epilogo- e obra do escritor Fran Alonso e nace coa vocacion de levar a poesia as aulas dun xeito desenfadado e buscando sempre a complicidade e a proximidade co lector ou lectora adolescente. O corpus de Poetizate percorre toda a poesia galega desde Rosalia de Castro ate a actualidade e consta de arredor de 200 poemas seleccionados de perto de 80 autoras e autores.

Folerpas de Novoneyra é un libro que convida a achegarse á vida e á obra de Uxío Novoneyra, o poeta do Courel a quen homenaxea a sociedade galega nas Letras Galegas 2010. Coa naturalizade que caracteriza a escrita de Fran Alonso, estas paxinas seducen e constituen unha porta para entar na poesia silenciosa e no universo biografico de Novoneyra. A traves de pequenas descubertas, de anecdotas simpaticas, dunha linguaxe asequible e dunha aproximacion amigable aos seus poemas, visitamos a palabra e o tempo de Novoneyra, O Courel, a sua infancia, a Guerral Civil, a escritura d'' Os Eidos, os dias de Brais Pinto en Madrid, o compromiso coa lingua, a sua amizade con Maria Mariño, o Novoneyra beat do 68, a caligrafia, os seus libros infantis, Compostela... Unha biografia e unha antoloxia de Uxio Novoneyra para lectores e lectoras de todas as idades. Un libro de divulgacion imprescindible para coñecer a figura das Letras Galegas 2010.Folerpas de Novoneyra é un libro que convida a achegarse á vida e á obra de Uxío Novoneyra, o poeta do Courel a quen homenaxea a sociedade galega nas Letras Galegas 2010. Coa naturalizade que caracteriza a escrita de Fran Alonso, estas paxinas seducen e constituen unha porta para entar na poesia silenciosa e no universo biografico de Novoneyra. A traves de pequenas descubertas, de anecdotas simpaticas, dunha linguaxe asequible e dunha aproximacion amigable aos seus poemas, visitamos a palabra e o tempo de Novoneyra, O Courel, a sua infancia, a Guerral Civil, a escritura d'' Os Eidos, os dias de Brais Pinto en Madrid, o compromiso coa lingua, a sua amizade con Maria Mariño, o Novoneyra beat do 68, a caligrafia, os seus libros infantis, Compostela... Unha biografia e unha antoloxia de Uxio Novoneyra para lectores e lectoras de todas as idades. Un libro de divulgacion imprescindible para coñecer a figura das Letras Galegas 2010.

"''Cementerio de elefantes'' es un viaje literario a las entrañas de ese enigma fascinante que es la noche. Los personajes de este libro habitan ese paisaje como si la noche fuese una estrella fugaz que busca desesperadamente su libertad. A su imagen, se exhiben, clandestinos, en esa oscuridad humeda que es refugio de noctambulos, travestis, camareras, estudiantes, taxistas, barrenderos, personas solitarias, insomnes o periodistas..., y todos ellos sufren o disfrutan el efecto devastador de la noche sumergidos en los espacios mas secretos de la ciudad. En ''Cementerio de elefantes'', un libro de estructura singular y espiritu fragmentario, la noche es sinonimo de magia, de complicidad, de vida, de seduccion... pero tambien de soledad, de erosion, de anonimato, de frustracion."

La locura y su antítesis, la lucidez, son los ejes sobre los que giran esta veintena de relatos entrecruzados. Sus personajes y sus circunstancias serán familiares para el lector, inmerso en un mundo en el que las tensiones diarias y la neurosis colectiva alteran nuestro equilibrio emocional. Y asi, entre la ternura y la crudeza, la ironia y la solidaridad, se va tejiendo una necesaria reflexion sobre el ser humano, sus virtudes, sus limites y sus miserias. Una propuesta literaria de estructura original y estilo vivaz, con influencias cinematograficas, que ahonda en el lado oscuro de la mente, donde anidan trastornos como la paranoia, la hipocondria o la esquizofrenia; donde se incuban los celos, la angustia y las manias; donde se custodia la brujula de nuestra vida.

Contos nerviosos conta catro historias distintas, presididas pola imaxinación, que exploran a fronteira entre a realidade e a ficción, e entre a realidade e o mundo virtual dentro do ámbito urbano e da cultura infantil contemporanea. As historias estan unidas entre si por pequenas chiscadelas a xeito de ligazons, asi como polo territorio literario Cabrafanada. Nas historias por veces suceden acontecementos tan disparatados que os propios contos se poñen nerviosos. Estes Contos nerviosos estan protagonizados por Amelio, un neno que ten unha estraña alerxia ao ruido; por unha nena sen nome que ten unha amiga xirafa en Cabrafanada e recibe mensaxes misteriosas; por un neno que descobre que os videoxogos poden converterse en realidade e por Raiña, unha nena moi fachendosa que se enfada moito na festa do seu aniversario.

En Cemiterio de elefantes o protagonista é a noite, a noite como sinónimo de maxia, de complicidade, de vida, de esperanza, de encanto, pero tamén de erosión, de soidade, de clandestinidade, de anonimato, de silencio e de frustracion. Cunha estrutura singular e ubicado no espazo xeografico de Vigo, este libro contanos -con frescura, humanidade e ironia- historias nocturnas e urbanas cargadas de melancolia e humor que nunca nos deixan indiferentes. As paxinas de Cemiterio de elefantes percorren con acidez a paisaxe nocturna, a traves de certa estetica radiofonica. Na sua escrita humida refuxianse noctambulos, camareiras, travestis, estudantes, taxistas, varredores, persoas solitarias, insomnes, xornalistas... que gozan ou sofren o efecto devastador da noite descubrindo as entrañas da cidade. Espazos literarios e personaxes de Fran Alonso como Almas perdidas, Corazons Solitarios e a Señora Lola naceron neste libro, cuxa trama comeza as 12.00 AM, cando a noite cae sobre Vigo, e remata as 8.00 AM, co amencer dun novo dia.En Cemiterio de elefantes o protagonista é a noite, a noite como sinónimo de maxia, de complicidade, de vida, de esperanza, de encanto, pero tamén de erosión, de soidade, de clandestinidade, de anonimato, de silencio e de frustracion. Cunha estrutura singular e ubicado no espazo xeografico de Vigo, este libro contanos -con frescura, humanidade e ironia- historias nocturnas e urbanas cargadas de melancolia e humor que nunca nos deixan indiferentes. As paxinas de Cemiterio de elefantes percorren con acidez a paisaxe nocturna, a traves de certa estetica radiofonica. Na sua escrita humida refuxianse noctambulos, camareiras, travestis, estudantes, taxistas, varredores, persoas solitarias, insomnes, xornalistas... que gozan ou sofren o efecto devastador da noite descubrindo as entrañas da cidade. Espazos literarios e personaxes de Fran Alonso como Almas perdidas, Corazons Solitarios e a Señora Lola naceron neste libro, cuxa trama comeza as 12.00 AM, cando a noite cae sobre Vigo, e remata as 8.00 AM, co amencer dun novo dia.

Un país a medio facer de Fran Alonso busca as claves da evolución da cultura galega nos últimos vinte anos a través das voces dos protagonistas. Hai 20 anos, as casas de ladrillo sen recubrir constituian, na opinion de Manuel Rivas, unha boa metafora de Galicia; un descoñecido Xurxo Souto teimaba en inventar Os Diplomaticos de Monte Alto mentres Reixa preparaba o programa Sitio Distinto para a TVG; Uxia comezaba a sua andaina musical en solitario e o teatro galego vivia dias de polemica. Algunhas das entrevistas foron contestadas e, globalmente, reflicten a cultura dun pais que buscaba obsesivamente a sua normalidade. Apenas pasaran algo mais dunha ducia de anos desde a fin da ditadura, remataban os 80 ou albiscabanse os desinhibidos 90. A traves de entrevistas feitas naquela epoca, reconstruese agora o pulso cultural dun tempo en que Galicia era un pais a medio facer e vivia ese feito de xeito obsesivo. Logo, o libro salta no tempo e viaxa, vinte anos despois, a unha Galicia que parece normal. ¿E normal? ¿Que cambiou na cultura galega nestes vinte anos?Un país a medio facer de Fran Alonso busca as claves da evolución da cultura galega nos últimos vinte anos a través das voces dos protagonistas. Hai 20 anos, as casas de ladrillo sen recubrir constituian, na opinion de Manuel Rivas, unha boa metafora de Galicia; un descoñecido Xurxo Souto teimaba en inventar Os Diplomaticos de Monte Alto mentres Reixa preparaba o programa Sitio Distinto para a TVG; Uxia comezaba a sua andaina musical en solitario e o teatro galego vivia dias de polemica. Algunhas das entrevistas foron contestadas e, globalmente, reflicten a cultura dun pais que buscaba obsesivamente a sua normalidade. Apenas pasaran algo mais dunha ducia de anos desde a fin da ditadura, remataban os 80 ou albiscabanse os desinhibidos 90. A traves de entrevistas feitas naquela epoca, reconstruese agora o pulso cultural dun tempo en que Galicia era un pais a medio facer e vivia ese feito de xeito obsesivo. Logo, o libro salta no tempo e viaxa, vinte anos despois, a unha Galicia que parece normal. ¿E normal? ¿Que cambiou na cultura galega nestes vinte anos?