Manuel Esteban

O cadáver dunha nena con síndrome de down aparece nos terreos do edificio Bandeira en Vigo. Para resolver o crime, o inspector Carlos Manso ten que percorrer os intestinos da delincuencia viguesa e internacional. O inspector movese habilmente polos diversos escenarios da cidade e vive, ao tempo, un proceso que derruba as suas barreiras emocionais. A ira dos mansos e unha magnifica novela policial, cun acusado enfoque social, que propon unha viaxe de superacion de moitos prexuizos, cuestionando a normalidade e a perfeccion e obrigando a reflexion.Escrita cun estilo directo, rapido, eficaz, sen adobios, a novela apoiase nun gran sentido do humor, as veces acido e cinico, e nunha trama que nos atrapa, e que nos obriga a seguir lendo, colocandonos contra as cordas a hora de percibir o que e e non e pertinente dentro das convencions sociais, e poñendo en valor as persoas que traballan con colectivos con sindrome de down. A ira dos mansos e unha novela negra cunha historia trepidante que trata sobre a inclusion, a dignidade e o respecto.O cadáver dunha nena con síndrome de down aparece nos terreos do edificio Bandeira en Vigo. Para resolver o crime, o inspector Carlos Manso ten que percorrer os intestinos da delincuencia viguesa e internacional. O inspector movese habilmente polos diversos escenarios da cidade e vive, ao tempo, un proceso que derruba as suas barreiras emocionais. A ira dos mansos e unha magnifica novela policial, cun acusado enfoque social, que propon unha viaxe de superacion de moitos prexuizos, cuestionando a normalidade e a perfeccion e obrigando a reflexion.Escrita cun estilo directo, rapido, eficaz, sen adobios, a novela apoiase nun gran sentido do humor, as veces acido e cinico, e nunha trama que nos atrapa, e que nos obriga a seguir lendo, colocandonos contra as cordas a hora de percibir o que e e non e pertinente dentro das convencions sociais, e poñendo en valor as persoas que traballan con colectivos con sindrome de down. A ira dos mansos e unha novela negra cunha historia trepidante que trata sobre a inclusion, a dignidade e o respecto.

O cadáver dunha nena con síndrome de down aparece nos terreos do edificio Bandeira en Vigo. Para resolver o crime, o inspector Carlos Manso ten que percorrer os intestinos da delincuencia viguesa e internacional. O inspector movese habilmente polos diversos escenarios da cidade e vive, ao tempo, un proceso que derruba as suas barreiras emocionais. A ira dos mansos e unha magnifica novela policial, cun acusado enfoque social, que propon unha viaxe de superacion de moitos prexuizos, cuestionando a normalidade e a perfeccion e obrigando a reflexion. Escrita cun estilo directo, rapido, eficaz, sen adobios, a novela apoiase nun gran sentido do humor, as veces acido e cinico, e nunha trama que nos atrapa, e que nos obriga a seguir lendo, colocandonos contra as cordas a hora de percibir o que e e non e pertinente dentro das convencions sociais, e poñendo en valor as persoas que traballan con colectivos con sindrome de down. A ira dos mansos e unha novela negra cunha historia trepidante que trata sobre a inclusion, a dignidade e o respecto.

El hallazgo del cuerpo de una joven con síndrome de Down en Vigo desencadena una investigación que sacude los cimientos de una ciudad acostumbrada a mirar hacia otro lado. Al frente del caso está Carlos Manso, un antiheroe desencantado y de buen corazon experto en fracasos.Tras conocer a Pedro, tambien con discapacidad intelectual, Manso arriesgara su vida, iniciara un viaje interior de superacion de prejuicios y comprendera que, en el intento de ganar contra todo pronostico, hay gente que comete el error de confundir la bondad con la estupidez. Gente a la que no le importa destruirlo todo.Una serie humana, brillante y poderosa. La ira de los mansos y Me llaman Nadie son el punto de partida de una saga consolidada en Galicia y, con esta edicion, que reune las dos primeras novelas en el mismo volumen, podras entrar en ella por la puerta grande.Este thriller es electrizante. Me ha mantenido en vilo hasta la ultima pagina. MANEL LOUREIROLos personajes de Manuel Esteban tienen una profundidad insolita. LEDICIA COSTASNuestro secreto mejor guardado: un autor noble, intenso, veraz y comprometido como ningun otro. PEDRO FEIJOO

«A lei do mar» narra unha historia real sucedida no Mediterráneo, un mar que é a patria dos que non teñen fogar, unha invernía salvaxe onde non chegan as leis dos homes. Manuel Esteban comparte con n

Dos novelas, un investigador inolvidable. El thriller gallego más vendido en su primer año en librerías.El hallazgo del cuerpo de una joven con síndrome de Down en Vigo desencadena una investigación que sacude los cimientos de una ciudad acostumbrada a mirar hacia otro lado. Al frente del caso esta Carlos Manso, un antiheroe desencantado y de buen corazon experto en fracasos.Tras conocer a Pedro, tambien con discapacidad intelectual, Manso arriesgara su vida, iniciara un viaje interior de superacion de prejuicios y comprendera que, en el intento de ganar contra todo pronostico, hay gente que comete el error de confundir la bondad con la estupidez. Gente a la que no le importa destruirlo todo.Una serie humana, brillante y poderosa. La ira de los mansos y Me llaman Nadie son el punto de partida de una saga consolidada en Galicia y, con esta edicion, que reune las dos primeras novelas en el mismo volumen, podras entrar en ella por la puerta grande.

Conectados ao gran computador central da compañía Escher, milleiros de seres humanos experimentan múltiples vidas, indistinguibles da vida real. Pero no xogo de Escher algúns xogadores conseguen chegar mais ala das aparencias. O xogo de Escher e unha distopia de ciencia ficcion. Ou, talvez, unha novela historica. Ou unha reflexion sobre o problema de demarcacion de limites na ciencia. Ou un ensaio filosofico sobre o sentido da vida. Ou un revirado exercicio de metaliteratura que pretende romper a cuarta parede e interpelar o lector. Ou, se cadra, O xogo de Escher non e nada de todo iso e so e un libro que fala sobre un libro titulado O xogo de Escher. Se cadra, O xogo de Escher e so un xogo. Ou e a vida mesma. Se cadra, O xogo de Escher non e nada. Ou e todo.

Xano está a piques de facer doce anos e sente que non encaixa en ningures. Que o seu reloxo interior xira en sentido oposto ao do resto da xente. Que non sabe como abrir a porta que conduce ao mundo dos adultos.A sua avoa Asteria deixoulle, antes de morrer, un misterioso agasallo de aniversario que o levara ata o centro mesmo da Via Lactea. Ali descubrira que posue un don. Que ser diferente o converte, precisamente, nun Abreportas."Setestrelo" e un libro de transicion entre o mundo irreverente da nenez e o territorio sufocado da adolescencia. Un libro sobre a procura da identidade e a dificultade que teñen os adultos para aceptar todo o que se afaste do normativo. Un libro para lembrar que, malia todo, sempre e posible escoller quen somos.

A vinganza dos homes bos é un libro sobre o paso do tempo e o exilio dos anos. Sobre a culpa, que medra como carriza, desfacendo a pedra máis forte. Sobre o valor necesario para ser covarde. Sobre as palabras que son capaces de rachar as armaduras mais feroces. E tamen sobre as palabras capaces, mesmo, de matar. Palabras sinxelas, como, por exemplo, perdon. O exinspector de policia Carlos Manso anda detras dun asasino, pero non do que a el lle gustaria. El mesmo tamen matou un home, unha vez.Duas historias policiais separadas por vinte anos e dous mil quilometros, pero unidas pola necesidade de redencion. O barco American Star, a Marcha Verde sobre o Sahara Occidental ou os tuneles agochados baixo a cidade de Vigo son os escenarios dun naufraxio, real e metaforico, que supon, en certo xeito, o final de Carlos Manso.

Carlos Manso é un inspector de policía desencantado tras vinte anos de oficio polas beirarrúas da sociedade. Un antiheroe en pleno declive persoal que fai do fracaso a súa marca de identidade. Mentres leva a cabo a investigacion dunha rede de pederastia, descobre que, no atropelado intento de vencer contra vento e marea, hai xente que comete o erro de confundir a bondade coa estupidez. Unha mal entendida liberdade que proclama o dereito a posuilo todo. A devoralo todo. A destruilo todo. Mesmo os nosos semellantes. O meu nome e Ninguen e unha novela policial, pero tamen un tratado sobre a perda da identidade, un manual de filosofia para perdedores onde ninguen e o que parece: un inspector de policia que se fai pasar polo seu irman, un hacker agochado tras un pseudonimo, unha muller que ten que cambiar de nome ou un rapaz con sindrome de Down que pode ser calquera, indistinguible entre a multitude. Un ninguen.

«A lei do mar» narra unha historia real sucedida no Mediterráneo, un mar que é a patria dos que non teñen fogar, unha invernía salvaxe onde non chegan as leis dos homes. Manuel Esteban comparte con n

O meu nome é Ninguén é unha novela policial, pero tamén un tratado sobre a perda da identidade, un manual de filosofía para perdedores onde ninguén é o que parece: un inspector de policía que se fai pasar polo seu irman, un hacker agochado tras un pseudonimo, unha muller que ten que cambiar de nome ou un rapaz con sindrome de Down que pode ser calquera, indistinguible entre a multitude. Un ninguen.Carlos Manso e un inspector de policia desencantado tras vinte anos de oficio polas beirarruas da sociedade. Un antiheroe en pleno declive persoal que fai do fracaso a sua marca de identidade. Mentres leva a cabo a investigacion dunha rede de pederastia, descobre que, no atropelado intento de vencer contra vento e marea, hai xente que comete o erro de confundir a bondade coa estupidez. Unha mal entendida liberdade que proclama o dereito a posuilo todo. A devoralo todo. A destruilo todo. Mesmo os nosos semellantes. O meu nome é Ninguén é unha novela policial, pero tamén un tratado sobre a perda da identidade, un manual de filosofía para perdedores onde ninguén é o que parece: un inspector de policía que se fai pasar polo seu irman, un hacker agochado tras un pseudonimo, unha muller que ten que cambiar de nome ou un rapaz con sindrome de Down que pode ser calquera, indistinguible entre a multitude. Un ninguen.Carlos Manso e un inspector de policia desencantado tras vinte anos de oficio polas beirarruas da sociedade. Un antiheroe en pleno declive persoal que fai do fracaso a sua marca de identidade. Mentres leva a cabo a investigacion dunha rede de pederastia, descobre que, no atropelado intento de vencer contra vento e marea, hai xente que comete o erro de confundir a bondade coa estupidez. Unha mal entendida liberdade que proclama o dereito a posuilo todo. A devoralo todo. A destruilo todo. Mesmo os nosos semellantes. O meu nome é Ninguén é unha novela policial, pero tamén un tratado sobre a perda da identidade, un manual de filosofía para perdedores onde ninguén é o que parece: un inspector de policía que se fai pasar polo seu irman, un hacker agochado tras un pseudonimo, unha muller que ten que cambiar de nome ou un rapaz con sindrome de Down que pode ser calquera, indistinguible entre a multitude. Un ninguen.

Xano está a piques de facer doce anos e sente que non encaixa en ningures. Que o seu reloxo interior xira en sentido oposto ao do resto da xente. Que non sabe como abrir a porta que conduce ao mundo dos adultos.A sua avoa Asteria deixoulle, antes de morrer, un misterioso agasallo de aniversario que o levara ata o centro mesmo da Via Lactea. Ali descubrira que posue un don. Que ser diferente o converte, precisamente, nun Abreportas."Setestrelo" e un libro de transicion entre o mundo irreverente da nenez e o territorio sufocado da adolescencia. Un libro sobre a procura da identidade e a dificultade que teñen os adultos para aceptar todo o que se afaste do normativo. Un libro para lembrar que, malia todo, sempre e posible escoller quen somos.

Conectados ao gran computador central da compañía Escher, milleiros de seres humanos experimentan múltiples vidas, indistinguibles da vida real. Pero no xogo de Escher algúns xogadores conseguen chegar mais ala das aparencias. O xogo de Escher e unha distopia de ciencia ficcion. Ou, talvez, unha novela historica. Ou unha reflexion sobre o problema de demarcacion de limites na ciencia. Ou un ensaio filosofico sobre o sentido da vida. Ou un revirado exercicio de metaliteratura que pretende romper a cuarta parede e interpelar o lector. Ou, se cadra, O xogo de Escher non e nada de todo iso e so e un libro que fala sobre un libro titulado O xogo de Escher. Se cadra, O xogo de Escher e so un xogo. Ou e a vida mesma. Se cadra, O xogo de Escher non e nada. Ou e todo.

Un libro sobre o paso do tempo e o exilio dos anos. Sobre a culpa, que medra como carriza, desfacendo a pedra máis forte. Sobre o valor necesario para ser covarde. Sobre as palabras que son capaces de rachar as armaduras mais feroces. E tamen sobre as palabras capaces, mesmo, de matar. O exinspector de policia Carlos Manso anda detras dun asasino, pero non do que a el lle gustaria. El mesmo tamen matou un home, unha vez. Duas historias policiais separadas por vinte anos e dous mil quilometros, pero unidas pola necesidade de redencion.A vinganza dos homes bos e un libro sobre o paso do tempo e o exilio dos anos. Sobre a culpa, que medra como carriza, desfacendo a pedra mais forte. Sobre o valor necesario para ser covarde. Sobre as palabras que son capaces de rachar as armaduras mais feroces. E tamen sobre as palabras capaces, mesmo, de matar. Palabras sinxelas, como, por exemplo, perdon. O exinspector de policia Carlos Manso anda detras dun asasino, pero non do que a el lle gustaria. El mesmo tamen matou un home, unha vez.Duas historias policiais separadas por vinte anos e dous mil quilometros, pero unidas pola necesidade de redencion.O barco American Star, a Marcha Verde sobre o Sahara Occidental ou os tuneles agochados baixo a cidade de Vigo son os escenarios dun naufraxio, real e metaforico, que supon, en certo xeito, o final de Carlos Manso.A vinganza dos homes bos e un libro sobre o paso do tempo e o exilio dos anos. Sobre a culpa, que medra como carriza, desfacendo a pedra mais forte. Sobre o valor necesario para ser covarde. Sobre as palabras que son capaces de rachar as armaduras mais feroces. E tamen sobre as palabras capaces, mesmo, de matar. Palabras sinxelas, como, por exemplo, perdon. O exinspector de policia Carlos Manso anda detras dun asasino, pero non do que a el lle gustaria. El mesmo tamen matou un home, unha vez.Duas historias policiais separadas por vinte anos e dous mil quilometros, pero unidas pola necesidade de redencion.O barco American Star, a Marcha Verde sobre o Sahara Occidental ou os tuneles agochados baixo a cidade de Vigo son os escenarios dun naufraxio, real e metaforico, que supon, en certo xeito, o final de Carlos Manso.