Rosa Aneiros

Unha mañá de outono calquera no MoMA de Nova York Abril Andrade contempla «A noite estrelada» de Van Gogh cando recibe noticia da irreversibilidade do seu cancro e, seguidamente, do falecemento do tí

Na "Luzada", a cafetaría de Patricia, conflúen cada mañá os camiños que transitan os personaxes d As de bolboreta, a novela de Rosa Aneiros gañadora do Premio Fundación Caixa Galicia de literatura xuvenil 2009. O de Manuel, un neno de orixe africana, a quen lle morreu a sua nai adoptiva, que comparte varias horas do dia co seu avo. O de Lola e Eusebio, un matrimonio de persoas maiores que viven soas e deben enfrontar as dificiles decisions que esixen a vellez e a aparicion da enfermidade. O de Iqbal, un mozo de pais paquistanis que decidiu marchar de Londres tras os atentados terroristas no metro de 2005. O de Aysel, unha kurda que manifesta a impotencia que sente pola indiferenza con que a comunidade internacional acolle a represion exercida contra o seu pobo por parte do goberno turco. O dos alpinistas do monte Gurugu, dous mozos nixerianos que tentan atravesar o valado da fronteira de Melilla para poder reunirse coa sua tia, que agarda todos os dias no bar unha chamada que confirme a chegada dos seus sobriños a Galicia. E tamen o de Paco e Adolfo, dous homes covardes que non aprenderon a considerar as suas mulleres como compañeiras de viaxe, e o da señora Filomena, e o de Ana, e o de Fiño...O xurado do Premio Fundacion Caixa Galicia 2009, que outorgou por unanimidade o galardon a esta novela de Rosa Aneiros, sinalou que "As de bolboreta presenta unha estrutura non xerarquizada, dividada en breves capitulos onde calquera parte esta conectada con todas as demais, un puzzle de pezas engarzado do mesmo xeito que se engarzan as vidas dos personaxes da novela"; salientando, ademais, que "mediante a conexion do cotian con outras historias que poden semellar mais afastadas conseguese unha intensidade narrativa reforzada polo acertado emprego dos rexistros que se van adecuando aos distintos personaxes que conforman a novela". Para concluir que "As de bolboreta e un relato triste e esperanzador ao mesmo tempo, fondamente humano, solidario e internacionalista."

Que teñen en común o explorador Ernest Shackleton e a brillante científica Olalla Caínzos? Exacto! A fascinación pola Antártida! A iso debemos sumar o odio que Alma sente por eles. A súa nai era divertida e unha contadora de historias magnifica ata que a obsesion polo continente branco e polo quecemento global a papou enteiriña. Por iso, ela esta en guerra aberta co mundo, un mundo que inclue ao seu pai, a profe Patricia, a sua examiga Lia e o instituto enteiro. Mais Alma non tardara en aprender que na fria, inhospita e hostil Antartida, numerosas especies sobreviven grazas a unha inmensa capacidade de adaptacion ao medio. E ela e un deses fascinantes seres, so que ainda non o sabe.Unha novela chea de xistras, liques extraordinarios, calcetins desparellos, cibercarrachos, infernos de neve e trenzas viquingas que conforman unha historia de amor coma outra calquera.

«Mamá, volvo á casa. Xa.» Así lle escribe Leo á súa nai unha noite de primavera, catro meses despois do inicio da súa fascinante viaxe polo mundo. A moza non ten gana de máis. Pero non se trata dunha

Abril de 2011. Un autobús percorre lentamente a Anatolia. No seu interior, Leo sente que lle ferve a cabeza nunha dura batalla entre os medos, as esperanzas e as dúbidas. Vai para tres meses que abandonou a sua casa coa intencion de facer unha viaxe polo mundo adiante. Dispoñia de seis meses e seis mil euros para cumprir o seu soño de atravesar todas as fronteiras, as visibles e as invisibles, e converterse na Marco Polo que admiraba de cativa. Neste tempo, visitou cidades como Barcelona, Lisboa ou Marrakech e aprendeu a dar pasos por si mesma, con todas as satisfaccions e, tamen, todos os erros as costas. A fantastica tropa de Ruth, ese alivio para o seu peto e desazo para o corazon, foi ata o momento a sua mellor aliada contra a morriña que lle pisa, teimuda, os calcañares. Agora, nese vehiculo incomodo que atravesa Turquia, Leo ten que decidir que facer. Que visitar. Con quen. Como. A rapaza bota a man a cabeza acabada de rapar e suspira. Dende logo, esa visita inesperada en Istambul uns dias antes non axuda a tomar unha decision firme. Estacion de transito e a segunda entrega da triloxia Amote Leo A. Logo das peripecias de Destino xalundes, Leo debera superar dificultades e asumir sorpresas tan marabillosas como imprevistas no seu camiño. Habera novas cidades, novas amizades e novas pintadas para unha viaxe que parte de cero cada dia. Cales seran os seus proximos pasos? Conseguira Leo cumprir o seu soño? Acompañaa e deixate seducir por un mundo fascinante da man da infatigable Leo A.

A nai de Noelia e Miguel non ten cartos para pagar o piso, xa que foi despedida do estaleiro onde traballaba. Hai un grupo de persoas solidarias que está axudando a familia para lograr un aprazamento e evitar que os tres queden na rua. Por riba, desde que a avoa Elizabeth marchou, os domingos perderon a maxia dos contos incas e cidades perdidas que tanto lle gustaban a Noelia. Como a guerreira inca Chañan Curi Coca, a escolleita, que nunca se rende, Noelia pensa nunha nova estratexia para, chegada a hora da batalla, organizar a defensa coa axuda da sua veciña Mama Huaco.

Ainhoa, Cris, Fran, María y Miguel son cinco universitarios que viven en un piso de la calle Casa Reais en la Cidade Vella compostelana y que están a punto de finalizar la carrera, excepto el último al que le resta un curso. Las diferencias en cuanto a madurez, expectativas o extraversiones no impiden un ambiente de franca camaraderia y ansias revolucionarias a las que se le intuye el final. Este final es en realidad el trasunto de la transicion de la adolescencia a la vida adulta, con todos los miedos e incertidumbres que acarrea. Como se muestra en la obra, no todos seran capaces de hacer realidad las ilusiones creadas y habra quien consiga el exito personal, quien quede solo con el profesional o quien encalle en una tranquila mediocridad. A pesar de la buena relacion entre el grupo, quedan ocultos, gracias a silencios complices o a la falta de perspicacia de alguno de los protagonistas, pasiones sentimentales enterradas o sexualidades heterodoxas que no se es capaz de sacar a la superficie. En conjunto, la novela representa un viaje al "modus vivendi" de los estudiantes de Santiago y a un periodo vital imposible de olvidar pero que no volvera. En el texto se reflejan los temas que mas preocupan a los jovenes como las dificultades de alcanzar la estabilidad afectiva, los problemas de la vivienda, del trabajo o la incertidumbre del futuro.

Ao pé do abismo é a engaiolante prosa xornalística de Rosa Aneiros e inclúe textos tan deslumbrantes como «A última vaca», premio Caixanova Francisco Fernández del Riego de Xornalismo. Literatura e x

Na «Luzada», a cafetaría de Patricia, conflúen cada mañá os camiños que transitan os personaxes d’ As de bolboreta, a novela de Rosa Aneiros gañadora do Premio Fundación Caixa Galicia de literatura x

Cando Xelís descubriu aquela botella de mar na regaña máis agochada da Punta de Bruaboi, decatouse de que algo extraordinario estaba a piques de acontecer. Unha gran mancha de plásticos, que navegaba erratica polos oceanos, deu en ameazar a illa de Otilc e puxo en perigo os seus habitantes. Os grandes guieiros da natureza non saben como actuar. Xelis inicia enton unha arriscada viaxe no lombo do mascato Mult ata as inmediacions do circulo polar artico, onde coñecera a Ilva, o avo Jonas e a sua extraordinaria fabrica de luz. Xuntos emprenderan a dura tarefa de atrapar a illa de plasticos para evitar a desfeita ecoloxica do planeta.Seran capaces de facelo? Como podes axudalos ti? Unete a esta fantastica tribo na apaixonante aventura de salvar os oceanos!

Corazóns amolecidos en salitre é un conxunto de relatos salferidos por escuma mariña nos que realidade e ficción se mesturan para dar lugar a unha nova dimensión máis cruel e, á vez, máis entrañable. O mar como unico protagonista encargase de arrastrar onda os pes do lector botellas de vidro transparente que conteñen papeis engoumados por latexos de amor e odio, xenreira e devocion.Son historias enguedelladas na arañeira da paixon onde os personaxes loitan desesperadamente por dominar os sentimentos que os delatan en cada latexo, en cada pensamento. Todos ollan expectantes o oceano pero el mantense alleo as suplicas silenciosas co seu inmenso manto de vida e morte estendido cara a eternidade. Enton fican enmudecidos, co corazon vagabundo amolecido polo salitre, ese que zarrapica feridas nunca pechadas. E sobreviven, sobrevivimos, mergullados na salmoira amarga do inexplicable.

Escolma de lendas populares árabes, dirixidas aos lectores novos. Desde as mil e unha noites, a cultura árabe é o aconchego e a orixe de moreas de contos e lendas. Moitas das súas historias chegaron a nos por transmision oral e foron contadas de multiples maneiras. Coa axuda do enxeño, as lendas arabes ensinannos a confiar mais en nos mesmos, a superar as dificultades e deixar de lado o egoismo. A escritora Rosa Aneiros acheganos a estas historias apaixonantes con toda a forza e a imaxinacion da primeira vez que foron contadas. Coa emocion e a viveza dos pobos que as fixeron nacer.

«Para escrever “Resistência” tive em mente a história real de muitos presos políticos, de muitos perseguidos, de muitos líderes sindicais e políticos. Nunca os tirei da cabeça, principalmente Dinis M

O mundo dos videoxogos de Mario Kart e o humor delirante daAlicia de Lewis Carroll conflúen nesta divertida aventura.Unha mañá Orestes sae da casa e atopa todo demasiado estraño, coma se o mundo tolease. De supeto, ve a sua irma pequena soa na beirarrua. Contalle que conseguiu fuxir do rei Koopa, pero que debe regresar axiña ao castelo onde estivo secuestrada e deixou esquecido o seu osiño. A partir dese momento, Orestes inicia unha disparatada carreira seguindo o rastro da sua irma polas ruas dunha cidade estrepitosa, onde vai ter que lidar coas normas de circulacion viaria se quere chegar vivo a meta.

Sol de Inverno, a obra coa que Rosa Aneiros gañou o Premio Xerais 2009, é unha novela comprometida, densa e cun pouso de lirismo que debuxa o periplo vital dunha personaxe: Inverno. A protagonista habita diversos escenarios que nos conducen desde a perdida aldea de Antes a Barcelona, para relatarnos a crueldade da guerra; e logo as circunstancias da fuxida a Francia; ao emblematico barco Ipanema; ao longo exilio cubano; a revolucion castrista; e mesmo a viaxe ao Paris do maio do 68. Sera en Cuba onde atopamos o pouso da emigracion e dos descendentes dos cimarrons, da memoria infinita da tata Luzdivina e do cheiro das follas de tabaco do bisavo Andres, un escenario clave para entender a singradura dunha protagonista que turra por volver a Antes. Para o xurado do Premio Xerais 2009 "Sol de Inverno construe un mundo simbolico e maxico polo que deambulan seres entrañables para crear un relato de pulso vagoroso, que reborda nun potente rio de historias. A memoria do exilio, as suas voces e as suas feridas, que Inverno debe lamber unha e outra vez, marcan o pulso desta novela que destaca pola rebeldia dos personaxes na defensa dos ideais e da xustiza."Sol de Inverno, a obra coa que Rosa Aneiros gañou o Premio Xerais 2009, é unha novela comprometida, densa e cun pouso de lirismo que debuxa o periplo vital dunha personaxe: Inverno. A protagonista habita diversos escenarios que nos conducen desde a perdida aldea de Antes a Barcelona, para relatarnos a crueldade da guerra; e logo as circunstancias da fuxida a Francia; ao emblematico barco Ipanema; ao longo exilio cubano; a revolucion castrista; e mesmo a viaxe ao Paris do maio do 68. Sera en Cuba onde atopamos o pouso da emigracion e dos descendentes dos cimarrons, da memoria infinita da tata Luzdivina e do cheiro das follas de tabaco do bisavo Andres, un escenario clave para entender a singradura dunha protagonista que turra por volver a Antes. Para o xurado do Premio Xerais 2009 "Sol de Inverno construe un mundo simbolico e maxico polo que deambulan seres entrañables para crear un relato de pulso vagoroso, que reborda nun potente rio de historias. A memoria do exilio, as suas voces e as suas feridas, que Inverno debe lamber unha e outra vez, marcan o pulso desta novela que destaca pola rebeldia dos personaxes na defensa dos ideais e da xustiza."

É noite, a marea vai para arriba e chove a esmadrasar cando unha muller penetra ás agochadas nunha illa practicamente inexpugnable na boca da ría. É a neta da Rubia, a tola do argazo. A filla da expulsada. Sibila regresa ao lugar en que foi animal sen domesticar nun tempo en que todo foi seu. Agora nada ten agas a encarga dunha mision que cumprir e a terrible certeza de que lle vai a vida niso. Durante a estadia na illa ira descubrindo o salvaxe que nela habita: as tensions lacerantes entre quen e e de quen ven sendo; entre un pasado que estoura e un futuro que a aboca ao abismo; entre a ansia da mente e a vontade voraz do corpo.En Sibila, a nova novela de Rosa Aneiros, nada e o que parece. Ou si. Talvez sexa exactamente o que parece, o que ninguen quere ver.É noite, a marea vai para arriba e chove a esmadrasar cando unha muller penetra ás agochadas nunha illa practicamente inexpugnable na boca da ría. É a neta da Rubia, a tola do argazo. A filla da expulsada. Sibila regresa ao lugar en que foi animal sen domesticar nun tempo en que todo foi seu. Agora nada ten agas a encarga dunha mision que cumprir e a terrible certeza de que lle vai a vida niso. Durante a estadia na illa ira descubrindo o salvaxe que nela habita: as tensions lacerantes entre quen e e de quen ven sendo; entre un pasado que estoura e un futuro que a aboca ao abismo; entre a ansia da mente e a vontade voraz do corpo.En Sibila, a nova novela de Rosa Aneiros, nada e o que parece. Ou si. Talvez sexa exactamente o que parece, o que ninguen quere ver.

Unha noite, vítima da súa propia cobardía, Alba sente que as súas últimas forzas morren entre as botellas de alcol que guinda a un contedor. É a noite do 12 de novembro de 2002; e mentres as dúbidas e o seu enzoufado estado de animo a consomen por dentro, unha marea negra empeza a camiñar a grandes alancadas pola superficie do mar. Enton, Alba, biologa nunha piscifactoria da Costa da Morte, ten que se enfrontar a cadea de lembranzas e remorsos que a acompañan, con monstros e silencios, desde a sua chegada a Lira unha decada antes. A catastrofe do Mar Exeo arrincaraa da vella sombra da Alhambra, onde ecoa a voz intima da sua avoa coma unha pantasma do pasado, e agora e a marea negra do Prestige quen ameaza con levala consigo. Veu visitarme o mar e unha novela entrañable, arrebatadora, profundamente humana, onde se debate a cuestion mais trascendental: aquela que fai que a persoa se mida nunha batalla contra si mesma. A confirmacion do talento literario de Rosa Aneiros.Unha noite, vítima da súa propia cobardía, Alba sente que as súas últimas forzas morren entre as botellas de alcol que guinda a un contedor. É a noite do 12 de novembro de 2002; e mentres as dúbidas e o seu enzoufado estado de animo a consomen por dentro, unha marea negra empeza a camiñar a grandes alancadas pola superficie do mar. Enton, Alba, biologa nunha piscifactoria da Costa da Morte, ten que se enfrontar a cadea de lembranzas e remorsos que a acompañan, con monstros e silencios, desde a sua chegada a Lira unha decada antes. A catastrofe do Mar Exeo arrincaraa da vella sombra da Alhambra, onde ecoa a voz intima da sua avoa coma unha pantasma do pasado, e agora e a marea negra do Prestige quen ameaza con levala consigo. Veu visitarme o mar e unha novela entrañable, arrebatadora, profundamente humana, onde se debate a cuestion mais trascendental: aquela que fai que a persoa se mida nunha batalla contra si mesma. A confirmacion do talento literario de Rosa Aneiros.

Edelmira odia dúas cousas por riba de todo: a nata do leite e o seu nome. A primeira consegue eliminala cun coador vello, pero da segunda non hai maneira de librarse. Chámanlle así polo avó Edelmiro, e el tampouco lle gusta nada porque e un verdadeiro tuzaro. Por iso, cando o seu pai lle anuncia que pasara o veran co avo en Marabilia, Edelmira non pode crelo. Van ser uns meses terribles!Mais todo muda na aburrida aldea coa chegada de dous nenos, Andre e Daniel, cos que inicia arriscadas expedicions na procura de corsarios choscos, frotas de flamengos e gatos con cola de dinosauro. Ata que algo aparece inesperadamente no mar para mergullalos nunha extraordinaria aventura que os convertera en afoutos bichicomas.

Velaquí unha familia de ourizos: mamá ouriza e os seus tres fillos, Espi, Cacheiro e Pugón.