A FRONTE DA ARTE

Fronte da arte. A arte galega no contexto europeo dos anos trinta recolle un conxunto de traballos dedicados ao desenvolvemento da pinturado século pasado, con especial atención á produción do movemento renovador da arte galega que traballa nos anos vinte, no período republicano,na Guerra Civil e no exilio. Estúdase como a súa arte era conscientemente presentada desde posturas que reafirmaban o carácterconflitivo, denunciador da opresión ou reafirmador das imaxes, desde criterios sociopolíticos alternativos ao discurso dominante quedeitaba o poder. Tiñan pois, un forte contido social e identitario, aparecendo os labregos como clase subalterna mais tamén o proletariado eo mundo fabril. As obras dos nosos pintores prodúcense, xa que logo, desde un coñecemento do representado, elaborando un discurso quenon é alleo ao que se produce noutros lugares de Europa–coas súas singularidades- e en América, no contexto dos chamados“realismo de entreguerras”. A procura de raíces no pasado propio como fonte de modernidade é unha das receitas; no caso galego é a inspiración naarte popular e medieval, en especial a escultura esgrevia e granítica do noso románico e barroco.A recepción posterior tópica da nosa arte só se pode entender por unha visión previa que le a produción galega desde un a priori que areduce a imaxe costumista....