A lúa din que non chora

A lúa din que non chora é un libro feito de ventos, de
soidades e de memoria.
Versos que nacen da terra, do tempo vivido e dos amores que
quedan cando todo pasa. Unha voz que fala sen adornos, coa
verdade de quen xa non ten que demostrar nada.
Aquí hai infancia, perda, retranca e país. Hai camiños feítos
e outros que quedaron por andar. Hai noites de luar e días
sen resposta. Hai vida.
Entre a emoción e a ironía, entre o recordo e a ausencia,
estés poemas constrúen un universo íntimo e recoñecible,
onde cada lector pode atopar un anaco de si mesmo.
E, por riba de todo, hai unha certeza:
que escribir é outra forma de non calar.