Afonia

Entzuten ditugu kanpaien hotsak? Aitonak ilobari kontatzen zizkion soinu bakoitzaren erranahiak, baina haren ahotsa oihartzun bilakatuta, amonaren eta lagunen bitartez iristen dira orain notiziak.

Istorioak dolua du oinarri; galtzen ari garen horren pena zeharkatzen du ipuinak, baina aldi berean, memoriaren bitartez oraindik ere ondoan dugunaren aldeko aldarria izan nahi du.

Erabilitako hizkuntza, onomatopeiak, errepikapenak… ezkilen sokari segika bezala irakurtzen den ipuina dugu esku artean. Hitz sotilak, pausatuak, patxadaz irakurtzekoak.

Liburua kolore eta irudi soilek osatzen dute; ilunak, orokorrak detaile txikiei baino, egoera eta istanteari erreparatzen diotenak. Izan ere, atmosfera lasai eta xamurra sortzen dute, baina, aldi berean, tristea, gordina eta isila.