SI HOME SI

A xente importante, os xefes de Estado ou as figuras transcendentes do escenario internacional non terían chegado a onde están de ter cometido a estupidez de dicirlles a verdade os periodistas". O espírito desta frase do periodista e escritor norteamericano P. J. O''Rourke é o que inspira o o cento de artigos de Xosé Manuel Pereiro que se recollen neste libro, publicados no xornal La Opinión de A Coruña. Son unha mirada ácida e descrida, pero á vez non exenta de tenrura do acontecer diario, dende os cambios dos nosos costumes e forma de vida ata a complexidade da situación política nacional e internacional. Textos narrativos vibrantes, directos, intelixentes, e sobre todo divertidos. Unhas auténticas radiografías do noso tempo que desvelan o que subxace ás noticias do día a día e analizan a súa repercusión na nosa sociedade. Si home si é un exercicio dun xornalismo rabudo, que desmonta as falacias de calquera poder ou do comunmente establecido e provoca a reflexión... e o sorriso. Porque como di o propio autor, unha crítica non ten por que ser un laio ou sermón.A xente importante, os xefes de Estado ou as figuras transcendentes do escenario internacional non terían chegado a onde están de ter cometido a estupidez de dicirlles a verdade os periodistas". O espírito desta frase do periodista e escritor norteamericano P. J. O''Rourke é o que inspira o o cento de artigos de Xosé Manuel Pereiro que se recollen neste libro, publicados no xornal La Opinión de A Coruña. Son unha mirada ácida e descrida, pero á vez non exenta de tenrura do acontecer diario, dende os cambios dos nosos costumes e forma de vida ata a complexidade da situación política nacional e internacional. Textos narrativos vibrantes, directos, intelixentes, e sobre todo divertidos. Unhas auténticas radiografías do noso tempo que desvelan o que subxace ás noticias do día a día e analizan a súa repercusión na nosa sociedade. Si home si é un exercicio dun xornalismo rabudo, que desmonta as falacias de calquera poder ou do comunmente establecido e provoca a reflexión... e o sorriso. Porque como di o propio autor, unha crítica non ten por que ser un laio ou sermón.