Lainoa janez

Munduko disonantziek maitaleen borrokak dirudite (Hölderlin), eteten den oro berriro lotzen da, Bach-en fuga bariaziodun batean bezala edo poema dadaista batean bezala. Esku batek jakiteko grinari eusten dio, besteak bonba atomiko bati; esku batek pospolo izekiari eusten dio, besteak unibertsoaren ilunpe mugagabeari. Ut pluvia poesis, poesia euri da, denboran atzeraka, udazken-uda-udaberri-negu; dena urak darama, eta nia lainoa janez zahartzen da, atzeraka oroituz.

Haizeari eskutik heldu, agure itsu bati bezala,
zuhaitzen ukimena sentiarazi
eta hostoen hatz berdeen egonezina;
epitafio bat xuxurlatu:
hemen euria egin du.