OS VELLOS OFICIOS

O autor de Os vellos oficios, Xosé Vázquez Pintor (Agolada, 1956), é profesor de lingua e Literatura Galegas no ensino medio, ademais de creador e animador do grupo de teatro independente Ancoradouro e do teatro para maiores Casa da Bola, en Cangas. Como colaborador habitual en prensa e radio, hoxe mantén unha columna semanal nas páxinas de opinión e deportes de La Voz de Galicia. Poeta moi recoñecido obtivo importantes galardóns, como o Premio Cidade de Ourense en 1989 polo seu poemario Na vertical da noite, e o Premio Esquío, do mesmo ano, por No corazón mancado. Os vellos oficios é un libro que recupera a memoria de sete oficios tradicionais galegos e dá a palabra ós seus protagonistas: panadeiras de San Cristovo de Cea, atadeiras de Moaña, oleiros de Niñodaguia, albardeiros de Moraña, guarnicioneiros de Maceda, seitureiros de Allariz e tecedeiras de Vilariño do Río en Xunqueira de Ambía. Os vellos oficios, en cada un dos seus sete capítulos, recrea aqueles espacios que foron ou aínda son verdadeiras testemuñas dun labor singularizado e moitas veces identificativo coas propias raíces: o da comunicación entre a Terra e o Home, na que xorde un rico mundo de traballos, de hábitos e permanencias. O autor vincula os mitos á paisaxe, reiventando a muller e ó home de oficio, nunha singular asociación creativa, nunha xeografía correcta dentro do deseño que propiciou a historia para cada lugar. Vázquez Pintor, con singular mestría, reconstrúe a partir dos testemuños orais dos seus protagonistas, sete relatos-crónica do quefacer cotiá dalgúns dos oficios tradicionais a punto de desaparecer. O riquísimo labor de recuperación lexicográfica �recollido nun glosario de termos ó remate do volume�, a pormenorizada e moi coidada aportación fotográfica de cada un dos labores tradicionais �realizada por Luís Viñas�, así como a singular fasquía poético-narrativa de cada relato, fan deste volume unha aportación moi novidosa á recuperación da nosa memoria colectiva. Un libro singular, sen dúbida.