MERLIN E A SUA HISTORIA

A creación do personaxe no ciclo artúrico é a clave da minuciosa e certeira biografía literaria� de Merlín, mago, profeta e conselleiro de reis, feita polo xove investigador Santiago Gutiérrez. De pregunta semellante debeu partir a inquedanza de Santiago Gutiérrez: ¿Como fixo, Geoffrey de Monmouth, para inventar Bretaña?, ¿Como fixeron Wace e Chétrien de Troyes? Destes interrogantes nace a primeiriza e ben lograda investigación de S. Gutiérrez que co título Merlín e a súa historia acaba de saír. Primeiriza porque empata directamente coa tesiña de licenciatura deste novo (e annovador) investigador, e ben lograda porque ofrece un resultado callado de madureza e minuciosidade. Comeza Gutiérrez por desenlear a confusa trama na que asoma o mago e profeta, nomeado como Merlius Silvester ou Ambrosius nas crónicas e nas lendas célticas. Estes materiais dispersos serán reelaborados imaxinativamente por Geoffrey de Monmouth, quen en Prophetiae Merlini, Historia Regum Brtitanniae e Vita Merlini inicia a construcción do universo artúrico. Gutiérrez esmiúza a obra de Monnouth para poñer en relevo as pecularidades e orixinalidade da composición do seu Merlín, que pasará a ser a estrela dunha ricaz tradición literaria. O Roman de Brut de Robert Wace converterase despois na ponte de paso ás linguas romances da materia bretona. Na definición da identidade merlinesca foron decisivas as obras de Robert Boron �Joseph d�Arimahie, Merlín, e Perceval�; quen será o primeiro en concibir un conxunto de romans, articulados ao redor da empresa do Santo Grial, que arelaban contar a historia do reino de Logres, de Merlin, e de Artur e os seus cabaleiros. Boron mudará a identidade do mago-profeta en profeta do Santo Vaso e asentarao de vez na corte do monarca bretón. Obras posteriores, como a Suite-Vulgata ou a Suite do Merlín virán a arriquecer levemente o perfil do personaxe tracexado, pero mutiplicarán o protagonismo de Merlín no grande relato.