Héctor Carré

Carmucha, unha moza de dazasete anos, non ten medo de nada nin se amedrenta ante ninguén. Despois de coñecer as inxustizas que se cometen na mina de volframio, as atrocidades do corrupto e desapiadado cabo Marelo, e sendo consciente da actitude submisa daquelas mulleres, decide mudar o rumbo da sua vida de señorita e poñerse ao servizo das persoas mais humildes. Felix, o fillo dos caseiros da sua familia, sera dende enton o seu gardacostas, mais tamen o seu mais leal conselleiro, a sua sombra Carmucha, esta afouta heroina, tera que enfrontarse a un inimigo infinitamente mais forte ca ela para acadar a sua independencia e liberarse da tutela paterna.

Nunha noite de marcha, Ernesto e Tesa gravan accidentalmente ao Príncipe cando atropela a un borracho. O feito non aparece en ningún medio de comunicación. Os rapaces pretenden vender as imaxes, mais non lles resulta facil. Cando o CNI descobre a existencia do video encarga ao seu axente Toni Capelan que impida a sua difusion. Xaora, uns xornalistas tratan de dar a coñecer a verdade do sucedido, mais para conseguilo teran que arriscar moito, xa que nas catacumbas do poder alguns pensan que para impedir o escandalo e a crise politica hai que matalos a todos. Unha historia que transcorre a traves de tres continentes, chea de accion e de suspense, falando as claras sobre o poder e o xornalismo, sobre a identidade e o anonimato, sobre a violencia e sobre o amor. Unha novela de accion trepidante e de lectura engaiolante coa que Hector Carre se incorpora ao xenero negro.Nunha noite de marcha, Ernesto e Tesa gravan accidentalmente ao Príncipe cando atropela a un borracho. O feito non aparece en ningún medio de comunicación. Os rapaces pretenden vender as imaxes, mais non lles resulta facil. Cando o CNI descobre a existencia do video encarga ao seu axente Toni Capelan que impida a sua difusion. Xaora, uns xornalistas tratan de dar a coñecer a verdade do sucedido, mais para conseguilo teran que arriscar moito, xa que nas catacumbas do poder alguns pensan que para impedir o escandalo e a crise politica hai que matalos a todos. Unha historia que transcorre a traves de tres continentes, chea de accion e de suspense, falando as claras sobre o poder e o xornalismo, sobre a identidade e o anonimato, sobre a violencia e sobre o amor. Unha novela de accion trepidante e de lectura engaiolante coa que Hector Carre se incorpora ao xenero negro.

Año 2012. Ernesto y Tesa graban accidentalmente al heredero de la corona de España atropellando mortalmente a un peatón. Cuando intentan vender el vídeo con la ayuda del periodista Néstor Varela, son perseguidos por Toni Capelan, un agente del CNI. Los que gobiernan el servicio secreto estan nerviosos porque la publicacion del video podria desestabilizar el estado y perjudicar sus ambiciones personales. Toni se resiste a matarlos a todos, ¿hasta cuando...? Las historias de Ernesto y Tesa, Nestor Varela y Toni Capelan transcurren en paralelo, a veces superponiendose, para terminar confluyendo en una sola linea argumental cargada de accion y continuo suspense, que incluye la muerte del presidente del gobierno, la intervencion del CNI para ocultar la implicacion del heredero de la corona en un atropello mortal, el secuestro, el asesinato y el suicidio de algunos de los personajes principales, en una narracion que transcurre a traves de tres continentes. Dos voces diferentes construyen el relato. Un periodista muerto cuenta sus recuerdos en primera persona. La otra voz, la del reportero, retrata lo que le ocurre a los demas personajes con un estilo literario muy directo, semejante al de un guion cinematografico. Durante el desarrollo de la trama se reflexiona sobre el ejercicio del poder y sobre los limites para ejercerlo, sobre el oficio del periodismo y sobre el valor de la prensa en las sociedades democraticas, sobre la identidad y el anonimato, sobre la violencia y sobre el amor.

Carmucha, unha moza de dazasete anos, non ten medo de nada nin se amedrenta ante ninguén. Despois de coñecer as inxustizas que se cometen na mina de volframio, as atrocidades do corrupto e desapiadado cabo Marelo, e sendo consciente da actitude submisa daquelas mulleres, decide mudar o rumbo da sua vida de señorita e poñerse ao servizo das persoas mais humildes. Felix, o fillo dos caseiros da sua familia, sera dende enton o seu gardacostas, mais tamen o seu mais leal conselleiro, a sua sombra... Carmucha, esta afouta heroina, tera que enfrontarse a un inimigo infinitamente mais forte ca ela para acadar a sua independencia e liberarse da tutela paterna.A represion, a inxustiza e a violencia daquel tempo do volframio, no inicio dos anos corenta, entrelazanse nesta paxinas coa esperanza, o amor e a loita pola liberdade e a igualdade. Un western moderno, onde a pesar de que a sua loita e xusta, os heroes non son perfectos nin estan exentos de culpa.

Onofre García é un rapaz que se resiste a deixar de ser adolescente. Traballa nunha empresa de informática e un día, intentando impresionar a unha moza, asegura que é director de cine. O incidente provoca un cambio radical na sua vida, porque a moza resulta ser produtora cinematografica e Onofre recibe unha oferta para dirixir unha pelicula. Sen pensalo duas veces, acepta e comeza a vivir como un impostor, tratando de aprender, en directo, os segredos da pantalla. Para sair airoso vese obrigado a disimular e enfrontarse a produtores, guionistas, axudantes de fotografia, actores, montadores, musicos, etc. Diario do impostor e unha novela trepidante que oscila entre a intriga e a comicidade, e ofrece un repaso do mundo do cine e a gravacion dunha pelicula desde os ollos dun neofito que aprende, a golpes, as leccions mais importantes.Onofre García é un rapaz que se resiste a deixar de ser adolescente. Traballa nunha empresa de informática e un día, intentando impresionar a unha moza, asegura que é director de cine. O incidente provoca un cambio radical na sua vida, porque a moza resulta ser produtora cinematografica e Onofre recibe unha oferta para dirixir unha pelicula. Sen pensalo duas veces, acepta e comeza a vivir como un impostor, tratando de aprender, en directo, os segredos da pantalla. Para sair airoso vese obrigado a disimular e enfrontarse a produtores, guionistas, axudantes de fotografia, actores, montadores, musicos, etc. Diario do impostor e unha novela trepidante que oscila entre a intriga e a comicidade, e ofrece un repaso do mundo do cine e a gravacion dunha pelicula desde os ollos dun neofito que aprende, a golpes, as leccions mais importantes.

Carmucha, unha moza de dazasete anos, non ten medo de nada nin se amedrenta ante ninguén. Despois de coñecer as inxustizas que se cometen na mina de volframio, as atrocidades do corrupto e desapiadado cabo Marelo, e sendo consciente da actitude submisa daquelas mulleres, decide mudar o rumbo da sua vida de señorita e poñerse ao servizo das persoas mais humildes. Felix, o fillo dos caseiros da sua familia, sera dende enton o seu gardacostas, mais tamen o seu mais leal conselleiro, a sua sombra... Carmucha, esta afouta heroina, tera que enfrontarse a un inimigo infinitamente mais forte ca ela para acadar a sua independencia e liberarse da tutela paterna.A represion, a inxustiza e a violencia daquel tempo do volframio, no inicio dos anos corenta, entrelazanse nesta paxinas coa esperanza, o amor e a loita pola liberdade e a igualdade. Un western moderno, onde a pesar de que a sua loita e xusta, os heroes non son perfectos nin estan exentos de culpa.

Avanzar na vida consiste en enfrontar o medo, ás veces mesmo con humor, con moito humor. Medo a un accidente, ao dentista, á culpa, aos pesadelos, ás propias lembranzas, á enfermidade, a nós mesmos... As veces, temos medo daquilo que nos ameaza, pero outras tememos precisamente o que pode liberarnos.Coa lectura destes relatos de Hector Carre descubrimos que os nosos medos poden ser ridiculos e ata comicos; pero outros son tan aterradores que nos impiden abrir os ollos. As veces temos tanto medo que nos falta o aire para respirar e cremos que non seremos quen de soportar a situacion e, asi e todo, conseguimos o valor necesario para tirar adiante e seguir enfrontando a vida. A fin de contas, temos medo porque ainda non estamos mortos.

Nunha noite de marcha, Ernesto e Tesa gravan accidentalmente ao Príncipe cando atropela a un borracho. O feito non aparece en ningún medio de comunicación. Os rapaces pretenden vender as imaxes, mais non lles resulta facil. Cando o CNI descobre a existencia do video encarga ao seu axente Toni Capelan que impida a sua difusion. Xaora, uns xornalistas tratan de dar a coñecer a verdade do sucedido, mais para conseguilo teran que arriscar moito, xa que nas catacumbas do poder alguns pensan que para impedir o escandalo e a crise politica hai que matalos a todos. Unha historia que transcorre a traves de tres continentes, chea de accion e de suspense, falando as claras sobre o poder e o xornalismo, sobre a identidade e o anonimato, sobre a violencia e sobre o amor. Unha novela de accion trepidante e de lectura engaiolante coa que Hector Carre se incorpora ao xenero negro.

Avanzar na vida consiste en enfrontar o medo, ás veces mesmo con humor, con moito humor. Medo a un accidente, ao dentista, á culpa, aos pesadelos, ás propias lembranzas, á enfermidade, a nós mesmos... As veces, temos medo daquilo que nos ameaza, pero outras tememos precisamente o que pode liberarnos.Coa lectura destes relatos de Hector Carre descubrimos que os nosos medos poden ser ridiculos e ata comicos; pero outros son tan aterradores que nos impiden abrir os ollos. As veces temos tanto medo que nos falta o aire para respirar e cremos que non seremos quen de soportar a situacion e, asi e todo, conseguimos o valor necesario para tirar adiante e seguir enfrontando a vida. A fin de contas, temos medo porque ainda non estamos mortos.Avanzar na vida consiste en enfrontar o medo, ás veces mesmo con humor, con moito humor. Medo a un accidente, ao dentista, á culpa, aos pesadelos, ás propias lembranzas, á enfermidade, a nós mesmos... As veces, temos medo daquilo que nos ameaza, pero outras tememos precisamente o que pode liberarnos.Coa lectura destes relatos de Hector Carre descubrimos que os nosos medos poden ser ridiculos e ata comicos; pero outros son tan aterradores que nos impiden abrir os ollos. As veces temos tanto medo que nos falta o aire para respirar e cremos que non seremos quen de soportar a situacion e, asi e todo, conseguimos o valor necesario para tirar adiante e seguir enfrontando a vida. A fin de contas, temos medo porque ainda non estamos mortos.