María Reimóndez

Tras a morte da súa nai, Cecilia, unha adolescente de dezaseis anos, non sabe como convivir coa dor. Por se non fose pouco, unha pandemia, un cambio de casa, a precariedade e a incomunicación coa súa tia avoa enchena de rabia ante o mundo que a rodea. Cando a cousa parece que xa non poderia empeorar mais, atopase co boxeo. Grazas a este deporte e a unha serie de persoas que a acompañaran, Cecilia atopa a confianza nas propias forzas para buscar unha vida plena, para atopar o seu lugar seguro."Furia" non e so a historia dunha moza que se enfronta a perda e a dor, senon unha reflexion sobre os afectos e o valor verdadeiro, un canto de amor ao boxeo e unha constatacion da importancia de termos sempre alguen na nosa esquina que nos guie a hora de evitar os golpes eludibles e nos acompañe para encaixar os inevitables.

Genet Mullugueta naceu nunha aldea de North Wolloh en Etiopía. Dende noviña o que máis lle gustaba era correr e correr polo ventre da montaña. Mais a fame, a guerra e a figura do pai obrígana a acompañar a sua nai e a pedir esmola polas ruas inseguras e caoticas de Addis Abeba. Ali, vendendo panos nos cruzamentos, Genet coñeceu a Abebe, un medico e voluntario da federacion de atletismo que, sorprendido coa sua resistencia e velocidade, lle propon adestrar en Meskel Square. Dende enton, a sua vida mudara, como a doutras nenas, mozas e mulleres etiopes que corren contra si mesmas sen fin.Corredora e unha historia colectiva de superacion deportiva. Recolle a tradicion atletica de Etiopia na busca activa de talentos entre as crianzas do rural ou empobrecidas nas cidades.

Galicia en xeral e a literatura galega en particular ocupan un interesante lugar gonzo, dado que por unha banda se sitúan nunha posición non hexemónica a certos niveis, mais non deixan de ser unha nacion e un sistema literario formulados dende as bases da branquitude e a continuidade colonial. E tempo de analizar a nosa casa coma a casa do amo e revisar as nosas complicidades coloniais.Este volume ofrece unha panoramica sobre as teorias decoloniais e antirracistas para deitar unha olladacritica a diversos textos que nos interpelarn para transformar asi os alicerces da casa de xeito que todas as persoas teñamos acubillo nela.A casa do amo no e uma leitura necessaria: devera ser obrigada e essencial para qualquer das que fazemos parte da literatura galegaSusana Sanchez Arins, A Sega, Plataforma de Critica Literaria Feministaunha panoramica rica, evocadora e rigorosa das teorias poscoloniais e decoloniais aplicadas ao contexto literario galego, presentada de maneira accesible para persoas non especialistas.Catherine Barbour, Revista huellas

Tras a morte da súa nai, Cecilia, unha adolescente de dezaseis anos, non sabe como convivir coa dor. Por se non fose pouco, unha pandemia, un cambio de casa, a precariedade e a incomunicación coa súa tia avoa enchena de rabia ante o mundo que a rodea. Cando a cousa parece que xa non poderia empeorar mais, atopase co boxeo. Grazas a este deporte e a unha serie de persoas que a acompañaran, Cecilia atopa a confianza nas propias forzas para buscar unha vida plena, para atopar o seu lugar seguro."Furia" non e so a historia dunha moza que se enfronta a perda e a dor, senon unha reflexion sobre os afectos e o valor verdadeiro, un canto de amor ao boxeo e unha constatacion da importancia de termos sempre alguen na nosa esquina que nos guie a hora de evitar os golpes eludibles e nos acompañe para encaixar os inevitables.

Na pequena aldea de Devastana, Usha e as súas amizades regresan das vacacións cos nervios do último curso da primaria, ao final do cal terán que enfrontarse á temida reválida. Mais axiña a reválida pasa a un segundo plano, porque na vida hai acontecementos moito mais intrigantes ca un exame. Para empezar, Deepak non aparece por ningures. A seguir, Lakshmi deixa de supeto de ir a escola. Sera Usha quen de endereitar as cousas que semellan revirarse? As amizades vellas e novas, de lonxe e de preto, teran que axudar a Usha a facer fronte a todo tipo de desafios.

Unha muller é sorprendida pola chegada da policía á súa casa para deter o seu home, un político, por un presunto delito de abusos sexuais de menores. A acción de "A dúbida" desencadéase a partir dese feito, que provoca o conflito psicoloxico desa muller que empeza a dubidar se coñecia realmente ao home. Un ritmo axil, a profundidade do conflito psicoloxico e a sutileza con que a novela trata temas de actualidade como os abusos sexuais e a corrupcion politica son os argumentos que valorou o xurado da decimocuarta edicion do Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia. En "A dubida" a autora fai uso da sua experiencia como narradora para ofrecer unha historia que engancha a atencion das lectoras e lectores e aborda, desde a denuncia social e a intriga, un tema pouco frecuente na literatura galega, escrita con pulsion literaria e rigor.

Gaia é a protagonista de En vías de extinción. Ela é unha desas persoas que teñen a cerna dura coma un carballo, que asumen e reivindican o monte como berce persoal e que resisten a domesticación en todas as suas formas. Como un animal solitario, Gaia percorre os lugares interpretandose como un elemento ecoloxico chamado a cambiar o humus da forma mais discreta pero imborrable posible, invocando a revolucion de ser quen se e sen compromisos, a traves de batallas sen refens, e poñendo o que se pensa sempre por diante.Un dia, o seu traballo como interprete fai que a sua traxectoria se cruce coa da cantante de mais exito do momento. Daquela, todas as certezas que ela manexara semellan estar en perigo. Ou, se cadra, e nesa interseccion que de supeto atopa onde as suas polas de montañesa poliglota e viaxada poden chegar ao mais fondo do ceo.En vias de extincion e unha novela que fala dos mundos que esvaecen pero ainda estan ai, das persoas que loitan por mantelos e por transformalos dunha maneira unica. En vias de exnticion e unha novela escrita como as vetas das arbores que, dun xeito innovador, nos deixan percorrer das polas as raices. Eis a diversidade cultural, as fendas entre a vida rural e urbana e o potencial de conxugar todas as marxes para facer delas o centro da vida propia.

Todo o mundo semella coñecer a MK, a cantante de moda cunha carreira xa prolongada no tempo, a voz prodixiosa, e a súa excéntrica moza, Gaia. Mais, quen é MK? Que acontece antes de saír ao escenario? Que e o que fica cando as luces esmorecen? Cando remata a ultima xira? No intre en que pechan os micros das roldas de prensa? Se cadra o silencio e preciso para o reencontro cunha mesma. Se cadra nin a propia musica ten sentido sen os espazos dos que non escapa ningun son. E neses hiatos onde MK remexe na sua cerna fanada e recuperada, na ruptura da infancia no Tamil Nadu rural, impulsada polos movementos migratorios impostos a unha metropole que a esnaquizou e a refixo de novo. Entre os sons escachados das ondas rotas, MK compon e conduce os seus pasos cara ao lugar onde o grallar do corvo se transforma na musica dos seres vivos.Despois de En vias de extincion, A musica dos seres vivos abre o Ciclo dos elementos, ao que tamen pertence a novela gañadora do Premio Xerais 2014, Dende o conflito, un universo de novelas no que as personaxes aparecidas nas marxes dun relato atopan a centralidade noutro. Neste caso e MK, personaxe secundaria de En vias de extincion, quen deixa soar a sua historia en cada corte do album que marca a sua vida. Este ciclo, pensado como un complexo todo que seguira avanzando en futuras novelas, permitira acceder a visions cruzadas e compartidas de feitos e persoas que se entretecen. A musica dos seres vivos e unha historia de fragmentos que doen ata comprender que hai cousas que fican para sempre rotas, que non poden nin deben repararse ao seu estado anterior. Mais precisamente das suas fendas nace a forza coa que enfrontar o mundo.Todo o mundo semella coñecer a MK, a cantante de moda cunha carreira xa prolongada no tempo, a voz prodixiosa, e a súa excéntrica moza, Gaia. Mais, quen é MK? Que acontece antes de saír ao escenario? Que e o que fica cando as luces esmorecen? Cando remata a ultima xira? No intre en que pechan os micros das roldas de prensa? Se cadra o silencio e preciso para o reencontro cunha mesma. Se cadra nin a propia musica ten sentido sen os espazos dos que non escapa ningun son. E neses hiatos onde MK remexe na sua cerna fanada e recuperada, na ruptura da infancia no Tamil Nadu rural, impulsada polos movementos migratorios impostos a unha metropole que a esnaquizou e a refixo de novo. Entre os sons escachados das ondas rotas, MK compon e conduce os seus pasos cara ao lugar onde o grallar do corvo se transforma na musica dos seres vivos.Despois de En vias de extincion, A musica dos seres vivos abre o Ciclo dos elementos, ao que tamen pertence a novela gañadora do Premio Xerais 2014, Dende o conflito, un universo de novelas no que as personaxes aparecidas nas marxes dun relato atopan a centralidade noutro. Neste caso e MK, personaxe secundaria de En vias de extincion, quen deixa soar a sua historia en cada corte do album que marca a sua vida. Este ciclo, pensado como un complexo todo que seguira avanzando en futuras novelas, permitira acceder a visions cruzadas e compartidas de feitos e persoas que se entretecen. A musica dos seres vivos e unha historia de fragmentos que doen ata comprender que hai cousas que fican para sempre rotas, que non poden nin deben repararse ao seu estado anterior. Mais precisamente das suas fendas nace a forza coa que enfrontar o mundo.

O presente continuo é o tempo verbal do permanente correr, aparentemente inapreixable porque en canto se toca, convértese automaticamente en pasado. É o tempo do constante movemento, da vida que non cesa, do latexar das relacions que perduran fronte a ventos e mareas, fronte a maremotos, mesmo. Mais se cadra hai xeitos de apreixalo, de abrazalo, de entendelo nun contexto. A traves dos ecos de gravacions, que foron nun momento o inmediato e que de socate volven e forman ondas novas de presente. Presente continuo e esa gravacion atopada no camiño por quen viviu e se deten a esculcar. Unha gravacion que marca os dez anos daquela primeira viaxe a India en 1994, da relacion cambiante e fluida con lugares que xa non definen ben os nomes coñecidos, con culturas, con persoas, con formas de vida que son xa parte do cotian, do ser afortunadamente descentrado. Novamente, o tempo xoga con nos e escoitamos esa gravacion no presente que marca os case vinte anos de enguedellarse coa outra, porque o tempo nunca se deten.Presente continuo e a voz que tenta lembrar que o pasado so ten relevancia cando permite construir un presente diferente.O presente continuo é o tempo verbal do permanente correr, aparentemente inapreixable porque en canto se toca, convértese automaticamente en pasado. É o tempo do constante movemento, da vida que non cesa, do latexar das relacions que perduran fronte a ventos e mareas, fronte a maremotos, mesmo. Mais se cadra hai xeitos de apreixalo, de abrazalo, de entendelo nun contexto. A traves dos ecos de gravacions, que foron nun momento o inmediato e que de socate volven e forman ondas novas de presente. Presente continuo e esa gravacion atopada no camiño por quen viviu e se deten a esculcar. Unha gravacion que marca os dez anos daquela primeira viaxe a India en 1994, da relacion cambiante e fluida con lugares que xa non definen ben os nomes coñecidos, con culturas, con persoas, con formas de vida que son xa parte do cotian, do ser afortunadamente descentrado. Novamente, o tempo xoga con nos e escoitamos esa gravacion no presente que marca os case vinte anos de enguedellarse coa outra, porque o tempo nunca se deten.Presente continuo e a voz que tenta lembrar que o pasado so ten relevancia cando permite construir un presente diferente.

En momentos nos que a desesperanza vai da man da axitación cómpre revisar os nosos puntos de partida, as nosas perspectivas e alianzas. En momentos nos que se busca unha saída, unha solución e un punto e final as malas noticias colectivas, e hora de deixar os lugares trillados e buscar as alternativas noutros que ata o de agora non estaban nin na liña do horizonte. A alternativa esta aqui parte dese afan de buscar as solucions onde (xa) se atopan, principalmente na nosa man e sobre todo na man das mulleres do sur, que dende longo tempo traballan a leira do comun. Fronte aos grandes discursos moitas veces repetidos, A alternativa esta aqui levanos polos lugares e estratexias do dia a dia, pola necesidade de cambiar a ollada arrastrandonos, coa forza dos argumentos e das experiencias, ao traballo no colectivo dende o individual para transformar e transformarnos.En momentos nos que a desesperanza vai da man da axitación cómpre revisar os nosos puntos de partida, as nosas perspectivas e alianzas. En momentos nos que se busca unha saída, unha solución e un punto e final as malas noticias colectivas, e hora de deixar os lugares trillados e buscar as alternativas noutros que ata o de agora non estaban nin na liña do horizonte. A alternativa esta aqui parte dese afan de buscar as solucions onde (xa) se atopan, principalmente na nosa man e sobre todo na man das mulleres do sur, que dende longo tempo traballan a leira do comun. Fronte aos grandes discursos moitas veces repetidos, A alternativa esta aqui levanos polos lugares e estratexias do dia a dia, pola necesidade de cambiar a ollada arrastrandonos, coa forza dos argumentos e das experiencias, ao traballo no colectivo dende o individual para transformar e transformarnos.

A Aurora gústalle correr. Se cadra é por iso que foxe con facilidade de tomar decisións e busca acubillo no sarcasmo contido. Dende que por fin puido regresar da Vilalba dos seus pais á Barcelona da sua infancia, o peso da orixe abre nela fendas que non sabe como xestionar. A proxeccion de si mesma na cidade, o rexeitamento e a vergoña, fan que por veces esqueza que foi en Vilalba, ese lugar que tanto detesta, onde coñeceu unha das persoas mais importantes da sua vida: a sua amiga Sainza. Dende a sua liña de saida torta, Aurora busca seguir correndo cara adiante sen matinar no percorrido, concentrada no seu traballo como xornalista de deportes e nos espazos dunha vida na que todo, en aparencia, esta dentro do agardado. "As cousas que non queremos oir" explora o alleamento, os limites do corpo e a enfermidade, os afectos e a busca das certezas cando o mundo enteiro se esfarela. Porque de cando en vez a vida nos interroga sen que poidamos atopar respostas definitivas, mais que a forza de afondar na nosa propia debilidade para renacer.Nesta nova entrega do "Ciclo dos elementos", Reimondez entrecruza os fios das protagonistas de entregas anteriores cos de Aurora para continuar creando un universo literario unico no que as lectoras son quen de compoñer tamen a historia a partir de cada unha das novelas independentes. Despois de "En vias de extincion", "A musica dos seres vivos" e "Dende o conflito", "As cousas que non queremos oir" transita unha nova forma de enfrontarse a migracion e o desprazamento e traza novas interaccions e perspectivas das personaxes xa coñecidas, como Gaia, MK ou Sainza Combarro.A Aurora gústalle correr. Se cadra é por iso que foxe con facilidade de tomar decisións e busca acubillo no sarcasmo contido. Dende que por fin puido regresar da Vilalba dos seus pais á Barcelona da sua infancia, o peso da orixe abre nela fendas que non sabe como xestionar. A proxeccion de si mesma na cidade, o rexeitamento e a vergoña, fan que por veces esqueza que foi en Vilalba, ese lugar que tanto detesta, onde coñeceu unha das persoas mais importantes da sua vida: a sua amiga Sainza. Dende a sua liña de saida torta, Aurora busca seguir correndo cara adiante sen matinar no percorrido, concentrada no seu traballo como xornalista de deportes e nos espazos dunha vida na que todo, en aparencia, esta dentro do agardado. "As cousas que non queremos oir" explora o alleamento, os limites do corpo e a enfermidade, os afectos e a busca das certezas cando o mundo enteiro se esfarela. Porque de cando en vez a vida nos interroga sen que poidamos atopar respostas definitivas, mais que a forza de afondar na nosa propia debilidade para renacer.Nesta nova entrega do "Ciclo dos elementos", Reimondez entrecruza os fios das protagonistas de entregas anteriores cos de Aurora para continuar creando un universo literario unico no que as lectoras son quen de compoñer tamen a historia a partir de cada unha das novelas independentes. Despois de "En vias de extincion", "A musica dos seres vivos" e "Dende o conflito", "As cousas que non queremos oir" transita unha nova forma de enfrontarse a migracion e o desprazamento e traza novas interaccions e perspectivas das personaxes xa coñecidas, como Gaia, MK ou Sainza Combarro.

Feminismos, de Olga Castro e María Reimóndez, é unha guía de viaxe a través da cartografía dos feminismos que responde á rica biodiversidade real dos feminismos no mundo e tamén en Galicia. Con vontade divulgativa, este libro da conta do movemento social que mais cambiou as estruturas sociais para mellorar a vida das persoas, producindo a teoria e a practica mais plural e transformadora. Desde ese espirito enciclopedico que se dirixe a un amplo publico non especialista, Feminismos presenta as achegas e os logros dos movementos feministas na mellora das sociedades en todo o mundo.En palabras da autora do limiar, Belen Martin Lucas, da man de Castro e Reimondez coñecemos o traballo dos colectivos de mulleres, pensadoras e artistas, desde Galicia a Xapon, pasando polas republicas da antiga Union Sovietica, China, India ou Africa subsahariana, por mencionar algunhas das areas incluidas. Este mapa dos feminismos na xeografia e a historia pon de manifesto a gran diversidade de estratexias contra a discriminacion por xenero desenvolvidas en contextos culturais, politicos e sociais concretos.Poñendo de manifesto a mencion especial que merece a seccion dedicada aos feminismos en Galicia, a profesora Belen Martin Lucas conclue asegurando que as reflexions de Castro e Reimondez convidannos a examinar o noso etnocentrismo para decatarmonos das contribucions coas que as activistas e pensadoras doutras culturas melloran o noso mundo, a vez que tamen poñen en valor as teorias e practicas feministas xeralmente excluidas dos manuais do feminismo, as cales tenden a limitarse ao occidental (europeo e norteamericano case sen excepcion).Feminismos, de Olga Castro e María Reimóndez, é unha guía de viaxe a través da cartografía dos feminismos que responde á rica biodiversidade real dos feminismos no mundo e tamén en Galicia. Con vontade divulgativa, este libro da conta do movemento social que mais cambiou as estruturas sociais para mellorar a vida das persoas, producindo a teoria e a practica mais plural e transformadora.Desde ese espirito enciclopedico que se dirixe a un amplo publico non especialista, Feminismos presenta as achegas e os logros dos movementos feministas na mellora das sociedades en todo o mundo. En palabras da autora do limiar, Belen Martin Lucas, da man de Castro e Reimondez coñecemos o traballo dos colectivos de mulleres, pensadoras e artistas, desde Galicia a Xapon, pasando polas republicas da antiga Union Sovietica, China, India ou Africa subsahariana, por mencionar algunhas das areas incluidas. Este mapa dos feminismos na xeografia e a historia pon de manifesto a gran diversidade de estratexias contra a discriminacion por xenero desenvolvidas en contextos culturais, politicos e sociais concretos.Poñendo de manifesto a mencion especial que merece a seccion dedicada aos feminismos en Galicia, a profesora Belen Martin Lucas conclue asegurando que as reflexions de Castro e Reimondez convidannos a examinar o noso etnocentrismo para decatarmonos das contribucions coas que as activistas e pensadoras doutras culturas melloran o noso mundo, a vez que tamen poñen en valor as teorias e practicas feministas xeralmente excluidas dos manuais do feminismo, as cales tenden a limitarse ao occidental (europeo e norteamericano case sen excepcion).

Seis mujeres muy diferentes entre sí asisten a clases de calceta, un lugar donde convergen sus frustraciones pero donde, al mismo tiempo, toman conciencia de su situación y de la necesidad de superarla. A traves de un espacio tan tradicionalmente femenino como la calceta, Maria Reimondez da la voz a estas mujeres que, desde sus diferencias, consiguen encontrar en la union la fuerza necesaria para sobreponerse a un presente que las niega o menosprecia. Con un estilo agil que hace de la lectura una experiencia entretenida y, a veces, incluso hilarane, la autora de El club de la calceta nos ofrece una novela que, tras la sorpresa que causa, hace emerger una profunda reflexion y revision sobre la condicion femenina. Inspiradas en la figura liberadora de la tia Davinia, Matilde, Anxos, Rebeca, Elvira, Luz y Fernanda nos hacen participes de su historia desde un multiperspectivismo que deshace los hilos de una sociedad machista.

Alba e Lela chegan unha miga máis tarde á escola e atópanse con que xa están sentados todos os nenos e nenas, mais ninguén fala; están como aparavados, só tatexan unhas palabras sinxelas. Nese momento chega a mestra, que axiña entende que ocorre e lles di que todo indica a chegada do monstro, un monstro que ela xa coñece porque estivo outras veces no seu lugar. Ante o abraio das nenas, a mestra descobrelles que, en realidade, ela non e unha persoa "normal", que ten centos de anos, e que unha gardadora de palabras.O monstro das palabras, novela de Maria Reimondez, ilustrada por Ivan Sende, propon aos lectores e lectoras de once anos en diante baixo a forma dun relato de intriga e aventura unha reflexion sobre o valor do patrimonio da lingua propia (o maior tesouro dos pobos) e a necesidade de defendela dos que a atacan. "A lingua e un ser vivo e esta vivo nas bocas cando falamos e nos nosos cerebros cando pensamos" escribe unha das protagonistas desta novela de gran actualidade.

Un libro de poemas que traza un percorrido íntimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartográfico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo."Galicia en bus" e un libro de poemas que traza un percorrido intimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartografico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo. Este libro, co que a escritora Maria Reimondez gañou a XX edicion do Premio Johan Carballeira do Concello de Bueu, afonda na identidade persoal e na identidade politica establecendo e proxectando unha forte ligazon entre distintos periplos e espazos que se vencellan a memoria, a experiencia, ao pais e ao feminismo."Galicia en bus" e un libro de poemas que traza un percorrido intimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartografico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo. Este libro, co que a escritora Maria Reimondez gañou a XX edicion do Premio Johan Carballeira do Concello de Bueu, afonda na identidade persoal e na identidade politica establecendo e proxectando unha forte ligazon entre distintos periplos e espazos que se vencellan a memoria, a experiencia, ao pais e ao feminismo.

Brais está emocionado ante a idea de viaxar á Coruña para coñecer a Miquiños, o seu amigo por correspondencia. Os pequenos detectives descobren que Miquiños é un trasno disposto a pasar un bo anaco á

Brais, Uxía e mais Ulises están a facer unha excursión polo faro de Estaca de Bares cando descobren uns rapaces brincando con motos acuáticas. Estes descoñecidos son Helena, Roxo e Penélope, que veñen dende o futuro na procura do seu amigo Rubido, desaparecido nunha viaxe no tempo identica a deles.

Un catálogo de dúas estacións. Un paseo polas rúas e os escaparates. Fíos. Teas. Tendas. Corpos. Fendas. Unha cidade. Un percorrido polas mil imaxes e as mil vidas. Entre o consumo e o consumirse. Entre a obriga compulsiva e a alternativa de soñar. Ironias cruas. Moda galega. Pasen e vexan.