María Reimóndez

Unha muller é sorprendida pola chegada da policía á súa casa para deter o seu home, un político, por un presunto delito de abusos sexuais de menores. A acción de "A dúbida" desencadéase a partir dese feito, que provoca o conflito psicoloxico desa muller que empeza a dubidar se coñecia realmente ao home. Un ritmo axil, a profundidade do conflito psicoloxico e a sutileza con que a novela trata temas de actualidade como os abusos sexuais e a corrupcion politica son os argumentos que valorou o xurado da decimocuarta edicion do Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia. En "A dubida" a autora fai uso da sua experiencia como narradora para ofrecer unha historia que engancha a atencion das lectoras e lectores e aborda, desde a denuncia social e a intriga, un tema pouco frecuente na literatura galega, escrita con pulsion literaria e rigor.

Seis mulleres moi diferentes entre si acoden a clases de calceta, un lugar onde converxen as súas frustracións pero, tamén, un lugar onde toman conciencia da súa situación e da necesidade de superala. Inspiradas na figura liberadora da tia Davina, Matilde, Anxos, Rebeca, Elvira, Luz e Ferananda van facendo as lectoras e lectores participes da sua historia desde un multiperspectivismo que desfai os fios dunha sociedade machista. A traves dun espazo tan tradicionalmente feminino como a calceta, Maria Reimondez dalles voz a estas mulleres que desde as suas diferenzas atopan no valor da unidade a forza para sobrepoñerse a un presente que as nega e as minusvalora. Desde a intriga, cun estilo axil, que tira do animo de quen le de xeito entretido e mesmo producindo hilaridade, a autora do Club da calceta ofrecenos unha novela que, tras a sorpresa que causa, fai emerxer unha profunda reflexion e revision sobre a condicion feminina.

Iris é unha rapaza diferente, pouco ten que ver co resto da xente, pero a ela tanto lle ten. A súa relación coas froitas é especial grazas a unha mazá de peluche que cada noite a leva de viaxe. Cando a nai e o pai de Iris perden o traballo, as froitas axudana a comprender que os cambios poden ser o camiño cara a un novo comezo.

Genet Mullugueta naceu nunha aldea de North Wolloh en Etiopía. Dende noviña o que máis lle gustaba era correr e correr polo ventre da montaña. Mais a fame, a guerra e a figura do pai obrígana a acompañar a sua nai e a pedir esmola polas ruas inseguras e caoticas de Addis Abeba. Ali, vendendo panos nos cruzamentos, Genet coñeceu a Abebe, un medico e voluntario da federacion de atletismo que, sorprendido coa sua resistencia e velocidade, lle propon adestrar en Meskel Square. Dende enton, a sua vida mudara, como a doutras nenas, mozas e mulleres etiopes que corren contra si mesmas sen fin.Corredora e unha historia colectiva de superacion deportiva. Recolle a tradicion atletica de Etiopia na busca activa de talentos entre as crianzas do rural ou empobrecidas nas cidades.

Tras a morte da súa nai, Cecilia, unha adolescente de dezaseis anos, non sabe como convivir coa dor. Por se non fose pouco, unha pandemia, un cambio de casa, a precariedade e a incomunicación coa súa tia avoa enchena de rabia ante o mundo que a rodea. Cando a cousa parece que xa non poderia empeorar mais, atopase co boxeo. Grazas a este deporte e a unha serie de persoas que a acompañaran, Cecilia atopa a confianza nas propias forzas para buscar unha vida plena, para atopar o seu lugar seguro."Furia" non e so a historia dunha moza que se enfronta a perda e a dor, senon unha reflexion sobre os afectos e o valor verdadeiro, un canto de amor ao boxeo e unha constatacion da importancia de termos sempre alguen na nosa esquina que nos guie a hora de evitar os golpes eludibles e nos acompañe para encaixar os inevitables.

Feminismos, de Olga Castro e María Reimóndez, é unha guía de viaxe a través da cartografía dos feminismos que responde á rica biodiversidade real dos feminismos no mundo e tamén en Galicia. Con vontade divulgativa, este libro da conta do movemento social que mais cambiou as estruturas sociais para mellorar a vida das persoas, producindo a teoria e a practica mais plural e transformadora. Desde ese espirito enciclopedico que se dirixe a un amplo publico non especialista, Feminismos presenta as achegas e os logros dos movementos feministas na mellora das sociedades en todo o mundo.En palabras da autora do limiar, Belen Martin Lucas, da man de Castro e Reimondez coñecemos o traballo dos colectivos de mulleres, pensadoras e artistas, desde Galicia a Xapon, pasando polas republicas da antiga Union Sovietica, China, India ou Africa subsahariana, por mencionar algunhas das areas incluidas. Este mapa dos feminismos na xeografia e a historia pon de manifesto a gran diversidade de estratexias contra a discriminacion por xenero desenvolvidas en contextos culturais, politicos e sociais concretos.Poñendo de manifesto a mencion especial que merece a seccion dedicada aos feminismos en Galicia, a profesora Belen Martin Lucas conclue asegurando que as reflexions de Castro e Reimondez convidannos a examinar o noso etnocentrismo para decatarmonos das contribucions coas que as activistas e pensadoras doutras culturas melloran o noso mundo, a vez que tamen poñen en valor as teorias e practicas feministas xeralmente excluidas dos manuais do feminismo, as cales tenden a limitarse ao occidental (europeo e norteamericano case sen excepcion).Feminismos, de Olga Castro e María Reimóndez, é unha guía de viaxe a través da cartografía dos feminismos que responde á rica biodiversidade real dos feminismos no mundo e tamén en Galicia. Con vontade divulgativa, este libro da conta do movemento social que mais cambiou as estruturas sociais para mellorar a vida das persoas, producindo a teoria e a practica mais plural e transformadora.Desde ese espirito enciclopedico que se dirixe a un amplo publico non especialista, Feminismos presenta as achegas e os logros dos movementos feministas na mellora das sociedades en todo o mundo. En palabras da autora do limiar, Belen Martin Lucas, da man de Castro e Reimondez coñecemos o traballo dos colectivos de mulleres, pensadoras e artistas, desde Galicia a Xapon, pasando polas republicas da antiga Union Sovietica, China, India ou Africa subsahariana, por mencionar algunhas das areas incluidas. Este mapa dos feminismos na xeografia e a historia pon de manifesto a gran diversidade de estratexias contra a discriminacion por xenero desenvolvidas en contextos culturais, politicos e sociais concretos.Poñendo de manifesto a mencion especial que merece a seccion dedicada aos feminismos en Galicia, a profesora Belen Martin Lucas conclue asegurando que as reflexions de Castro e Reimondez convidannos a examinar o noso etnocentrismo para decatarmonos das contribucions coas que as activistas e pensadoras doutras culturas melloran o noso mundo, a vez que tamen poñen en valor as teorias e practicas feministas xeralmente excluidas dos manuais do feminismo, as cales tenden a limitarse ao occidental (europeo e norteamericano case sen excepcion).

O presente continuo é o tempo verbal do permanente correr, aparentemente inapreixable porque en canto se toca, convértese automaticamente en pasado. É o tempo do constante movemento, da vida que non cesa, do latexar das relacions que perduran fronte a ventos e mareas, fronte a maremotos, mesmo. Mais se cadra hai xeitos de apreixalo, de abrazalo, de entendelo nun contexto. A traves dos ecos de gravacions, que foron nun momento o inmediato e que de socate volven e forman ondas novas de presente. Presente continuo e esa gravacion atopada no camiño por quen viviu e se deten a esculcar. Unha gravacion que marca os dez anos daquela primeira viaxe a India en 1994, da relacion cambiante e fluida con lugares que xa non definen ben os nomes coñecidos, con culturas, con persoas, con formas de vida que son xa parte do cotian, do ser afortunadamente descentrado. Novamente, o tempo xoga con nos e escoitamos esa gravacion no presente que marca os case vinte anos de enguedellarse coa outra, porque o tempo nunca se deten.Presente continuo e a voz que tenta lembrar que o pasado so ten relevancia cando permite construir un presente diferente.O presente continuo é o tempo verbal do permanente correr, aparentemente inapreixable porque en canto se toca, convértese automaticamente en pasado. É o tempo do constante movemento, da vida que non cesa, do latexar das relacions que perduran fronte a ventos e mareas, fronte a maremotos, mesmo. Mais se cadra hai xeitos de apreixalo, de abrazalo, de entendelo nun contexto. A traves dos ecos de gravacions, que foron nun momento o inmediato e que de socate volven e forman ondas novas de presente. Presente continuo e esa gravacion atopada no camiño por quen viviu e se deten a esculcar. Unha gravacion que marca os dez anos daquela primeira viaxe a India en 1994, da relacion cambiante e fluida con lugares que xa non definen ben os nomes coñecidos, con culturas, con persoas, con formas de vida que son xa parte do cotian, do ser afortunadamente descentrado. Novamente, o tempo xoga con nos e escoitamos esa gravacion no presente que marca os case vinte anos de enguedellarse coa outra, porque o tempo nunca se deten.Presente continuo e a voz que tenta lembrar que o pasado so ten relevancia cando permite construir un presente diferente.

En momentos nos que a desesperanza vai da man da axitación cómpre revisar os nosos puntos de partida, as nosas perspectivas e alianzas. En momentos nos que se busca unha saída, unha solución e un punto e final as malas noticias colectivas, e hora de deixar os lugares trillados e buscar as alternativas noutros que ata o de agora non estaban nin na liña do horizonte. A alternativa esta aqui parte dese afan de buscar as solucions onde (xa) se atopan, principalmente na nosa man e sobre todo na man das mulleres do sur, que dende longo tempo traballan a leira do comun. Fronte aos grandes discursos moitas veces repetidos, A alternativa esta aqui levanos polos lugares e estratexias do dia a dia, pola necesidade de cambiar a ollada arrastrandonos, coa forza dos argumentos e das experiencias, ao traballo no colectivo dende o individual para transformar e transformarnos.En momentos nos que a desesperanza vai da man da axitación cómpre revisar os nosos puntos de partida, as nosas perspectivas e alianzas. En momentos nos que se busca unha saída, unha solución e un punto e final as malas noticias colectivas, e hora de deixar os lugares trillados e buscar as alternativas noutros que ata o de agora non estaban nin na liña do horizonte. A alternativa esta aqui parte dese afan de buscar as solucions onde (xa) se atopan, principalmente na nosa man e sobre todo na man das mulleres do sur, que dende longo tempo traballan a leira do comun. Fronte aos grandes discursos moitas veces repetidos, A alternativa esta aqui levanos polos lugares e estratexias do dia a dia, pola necesidade de cambiar a ollada arrastrandonos, coa forza dos argumentos e das experiencias, ao traballo no colectivo dende o individual para transformar e transformarnos.

Feminismos, de Olga Castro e María Reimóndez, é unha guía de viaxe a través da cartografía dos feminismos que responde á rica biodiversidade real dos feminismos no mundo e tamén en Galicia. Con vontade divulgativa, este libro da conta do movemento social que mais cambiou as estruturas sociais para mellorar a vida das persoas, producindo a teoria e a practica mais plural e transformadora. Desde ese espirito enciclopedico que se dirixe a un amplo publico non especialista, Feminismos presenta as achegas e os logros dos movementos feministas na mellora das sociedades en todo o mundo. En palabras da autora do limiar, Belen Martin Lucas, da man de Castro e Reimondez coñecemos o traballo dos colectivos de mulleres, pensadoras e artistas, desde Galicia a Xapon, pasando polas republicas da antiga Union Sovietica, China, India ou Africa subsahariana, por mencionar algunhas das areas incluidas. Este mapa dos feminismos na xeografia e a historia pon de manifesto a gran diversidade de estratexias contra a discriminacion por xenero desenvolvidas en contextos culturais, politicos e sociais concretos.Poñendo de manifesto a mencion especial que merece a seccion dedicada aos feminismos en Galicia, a profesora Belen Martin Lucas conclue asegurando que as reflexions de Castro e Reimondez convidannos a examinar o noso etnocentrismo para decatarmonos das contribucions coas que as activistas e pensadoras doutras culturas melloran o noso mundo, a vez que tamen poñen en valor as teorias e practicas feministas xeralmente excluidas dos manuais do feminismo, as cales tenden a limitarse ao occidental (europeo e norteamericano case sen excepcion).

Seis mujeres muy diferentes entre sí asisten a clases de calceta, un lugar donde convergen sus frustraciones pero donde, al mismo tiempo, toman conciencia de su situación y de la necesidad de superarla. A traves de un espacio tan tradicionalmente femenino como la calceta, Maria Reimondez da la voz a estas mujeres que, desde sus diferencias, consiguen encontrar en la union la fuerza necesaria para sobreponerse a un presente que las niega o menosprecia. Con un estilo agil que hace de la lectura una experiencia entretenida y, a veces, incluso hilarane, la autora de El club de la calceta nos ofrece una novela que, tras la sorpresa que causa, hace emerger una profunda reflexion y revision sobre la condicion femenina. Inspiradas en la figura liberadora de la tia Davinia, Matilde, Anxos, Rebeca, Elvira, Luz y Fernanda nos hacen participes de su historia desde un multiperspectivismo que deshace los hilos de una sociedad machista.

É inverno, a neve cae sobre Múnic e Clara atópase perdida. Sen comprender moi ben como, errou o camiño que a levaba a converterse nunha brillante adestradora canina no seu Lugo natal e rematou alá, nun banco conxelado do Englischer Garten. Todo por aquilo que a xente denominaba amor. Mais, que era o amor a fin de contas? Era aquilo que estaba vivindo ou a posibilidade de algo diferente? Desde a domesticacion ata a liberacion salvaxe, Clara tentara, facendo o camiño inverso do can ao lobo, reconstruirse para reconstruir o mundo que a rodea. Un proceso no que non avanzara soa: Gaia, MK, Aurora, Sainza e unha morea de cans marcaran un camiño no que amar non consista nos soños que nos venden e se centre en desatar o salvaxe; en atopar a manda. Esta nova entrega do Ciclo dos elementos explora os limites do amor, do arraigamento e da nosa capacidade para crear mandas que nos protexan no dia a dia dos afectos.

"Galicia en bus" é un libro de poemas que traza un percorrido íntimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartográfico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo. Este libro, co que a escritora Maria Reimondez gañou a XX edicion do Premio Johan Carballeira do Concello de Bueu, afonda na identidade persoal e na identidade politica establecendo e proxectando unha forte ligazon entre distintos periplos e espazos que se vencellan a memoria, a experiencia, ao pais e ao feminismo.

Un libro de poemas que traza un percorrido íntimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartográfico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo."Galicia en bus" e un libro de poemas que traza un percorrido intimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartografico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo. Este libro, co que a escritora Maria Reimondez gañou a XX edicion do Premio Johan Carballeira do Concello de Bueu, afonda na identidade persoal e na identidade politica establecendo e proxectando unha forte ligazon entre distintos periplos e espazos que se vencellan a memoria, a experiencia, ao pais e ao feminismo."Galicia en bus" e un libro de poemas que traza un percorrido intimo e, ao tempo, social e colectivo, desde unha perspectiva feminista, articulando un mapa cartografico que funde o territorial coas lembranzas persoais e o propio corpo. Este libro, co que a escritora Maria Reimondez gañou a XX edicion do Premio Johan Carballeira do Concello de Bueu, afonda na identidade persoal e na identidade politica establecendo e proxectando unha forte ligazon entre distintos periplos e espazos que se vencellan a memoria, a experiencia, ao pais e ao feminismo.

Entre o desastre e a esperanza, os seres completos -parte humana e parte árbore- e as súas aliadas tentan cambiar o rumbo dun destino que, tras a Gran Desconexión, parecía de novo encamiñado á escravitude e a explotacion. Desta volta, os seres humanos que procuran liberarse das cadeas que estableceron as Familias non estan sos. Nunha travesia que as leva a explorar o pasado e a reescribir o presente, arbores e persoas tentaran espallar unha semente de cambio nun mundo que busca rexenerarse.Tras os acontecementos de "Cobiza", "Multitudes" retoma os seres completos nunha continuidade de acontecementos. Mentres Seh-Dong e as rebeldes loitan contra as Familias, Dandara, Tassi e o resto navegan o Mar de Plasticos na travesia contraria a que trouxo os seres completos a antiga Capital do Oeste. Na necesidade urxente de confluir, atoparan respostas, tamen sobre o que aconteceu no pasado.Cunha multiplicidade de voces e percorridos, "Multitudes" e unha chamada a rebeldia vexetal da especie humana.

Na pequena aldea de Devastana, Usha e as súas amizades regresan das vacacións cos nervios do último curso da primaria, ao final do cal terán que enfrontarse á temida reválida. Mais axiña a reválida pasa a un segundo plano, porque na vida hai acontecementos moito mais intrigantes ca un exame. Para empezar, Deepak non aparece por ningures. A seguir, Lakshmi deixa de supeto de ir a escola. Sera Usha quen de endereitar as cousas que semellan revirarse? As amizades vellas e novas, de lonxe e de preto, teran que axudar a Usha a facer fronte a todo tipo de desafios.

A Aurora gústalle correr. Se cadra é por iso que foxe con facilidade de tomar decisións e busca acubillo no sarcasmo contido. Dende que por fin puido regresar da Vilalba dos seus pais á Barcelona da sua infancia, o peso da orixe abre nela fendas que non sabe como xestionar. A proxeccion de si mesma na cidade, o rexeitamento e a vergoña, fan que por veces esqueza que foi en Vilalba, ese lugar que tanto detesta, onde coñeceu unha das persoas mais importantes da sua vida: a sua amiga Sainza. Dende a sua liña de saida torta, Aurora busca seguir correndo cara adiante sen matinar no percorrido, concentrada no seu traballo como xornalista de deportes e nos espazos dunha vida na que todo, en aparencia, esta dentro do agardado. "As cousas que non queremos oir" explora o alleamento, os limites do corpo e a enfermidade, os afectos e a busca das certezas cando o mundo enteiro se esfarela. Porque de cando en vez a vida nos interroga sen que poidamos atopar respostas definitivas, mais que a forza de afondar na nosa propia debilidade para renacer.Nesta nova entrega do "Ciclo dos elementos", Reimondez entrecruza os fios das protagonistas de entregas anteriores cos de Aurora para continuar creando un universo literario unico no que as lectoras son quen de compoñer tamen a historia a partir de cada unha das novelas independentes. Despois de "En vias de extincion", "A musica dos seres vivos" e "Dende o conflito", "As cousas que non queremos oir" transita unha nova forma de enfrontarse a migracion e o desprazamento e traza novas interaccions e perspectivas das personaxes xa coñecidas, como Gaia, MK ou Sainza Combarro.A Aurora gústalle correr. Se cadra é por iso que foxe con facilidade de tomar decisións e busca acubillo no sarcasmo contido. Dende que por fin puido regresar da Vilalba dos seus pais á Barcelona da sua infancia, o peso da orixe abre nela fendas que non sabe como xestionar. A proxeccion de si mesma na cidade, o rexeitamento e a vergoña, fan que por veces esqueza que foi en Vilalba, ese lugar que tanto detesta, onde coñeceu unha das persoas mais importantes da sua vida: a sua amiga Sainza. Dende a sua liña de saida torta, Aurora busca seguir correndo cara adiante sen matinar no percorrido, concentrada no seu traballo como xornalista de deportes e nos espazos dunha vida na que todo, en aparencia, esta dentro do agardado. "As cousas que non queremos oir" explora o alleamento, os limites do corpo e a enfermidade, os afectos e a busca das certezas cando o mundo enteiro se esfarela. Porque de cando en vez a vida nos interroga sen que poidamos atopar respostas definitivas, mais que a forza de afondar na nosa propia debilidade para renacer.Nesta nova entrega do "Ciclo dos elementos", Reimondez entrecruza os fios das protagonistas de entregas anteriores cos de Aurora para continuar creando un universo literario unico no que as lectoras son quen de compoñer tamen a historia a partir de cada unha das novelas independentes. Despois de "En vias de extincion", "A musica dos seres vivos" e "Dende o conflito", "As cousas que non queremos oir" transita unha nova forma de enfrontarse a migracion e o desprazamento e traza novas interaccions e perspectivas das personaxes xa coñecidas, como Gaia, MK ou Sainza Combarro.

Luz es una niña que vive con su familia en un Recuncho, lugar pobre y desertificado del que solo se puede escapar si se es merecedora de la Lotería de la Fertilidad, un bien muy preciado en un mundo distopico asolado por la incapacidad de reproduccion.Llevada a la fuerza a la Capital del Oeste para engendrar tanta descendencia como su utero le permita descendencia que pasara a ser propiedad de las elites conocidas como Las Familias, Luz tendra acceso a una educacion privilegiada en el seno de la LifeCorps que con el tiempo se traducira en una brillante carrera cientifica. Junto a Kalpana llevara a cabo un descubrimiento que cambiara para siempre la historia de la humanidad.En otra linea temporal que tiene lugar despues de la Gran Desconexion, tres seres creados a partir de materia vegetal, pero con forma humana, son capturados por Augustus Paul, un descendiente del hombre que fue Director General de la LifeCorps y que conoce su verdadera naturaleza. Su objetivo sera esclavizarlos y explotarlos para seguir amasando fortuna, privilegio y estatus en las ruinas de la civilizacion humana. El destino diferente de Dandara, Seh-Dong y Tassi pondra en jaque a las estructuras dominantes.Codicia, ganadora del I Premio Pinto e Maragota a la diversidad sexual y de genero, es una apasionante novela de ciencia ficcion que coloca a Maria Reimondez en la orbita de Ursula K. Le Guin, Octavia E. Butler, Akwaeke Emezi y Manjula Padmanabhan. La autora nos propone una revolucionaria reflexion sobre la construccion del sexo y el genero, las identidades y las orientaciones sexuales y la explotacion del cuerpo femenino, asi como una profunda mirada feminista y ecologista sobre el futuro de nuestro planeta.

Alba e Lela chegan unha miga máis tarde á escola e atópanse con que xa están sentados todos os nenos e nenas, mais ninguén fala; están como aparavados, só tatexan unhas palabras sinxelas. Nese momento chega a mestra, que axiña entende que ocorre e lles di que todo indica a chegada do monstro, un monstro que ela xa coñece porque estivo outras veces no seu lugar. Ante o abraio das nenas, a mestra descobrelles que, en realidade, ela non e unha persoa "normal", que ten centos de anos, e que unha gardadora de palabras.O monstro das palabras, novela de Maria Reimondez, ilustrada por Ivan Sende, propon aos lectores e lectoras de once anos en diante baixo a forma dun relato de intriga e aventura unha reflexion sobre o valor do patrimonio da lingua propia (o maior tesouro dos pobos) e a necesidade de defendela dos que a atacan. "A lingua e un ser vivo e esta vivo nas bocas cando falamos e nos nosos cerebros cando pensamos" escribe unha das protagonistas desta novela de gran actualidade.

Todo o mundo semella coñecer a MK, a cantante de moda cunha carreira xa prolongada no tempo, a voz prodixiosa, e a súa excéntrica moza, Gaia. Mais, quen é MK? Que acontece antes de saír ao escenario? Que e o que fica cando as luces esmorecen? Cando remata a ultima xira? No intre en que pechan os micros das roldas de prensa? Se cadra o silencio e preciso para o reencontro cunha mesma. Se cadra nin a propia musica ten sentido sen os espazos dos que non escapa ningun son. E neses hiatos onde MK remexe na sua cerna fanada e recuperada, na ruptura da infancia no Tamil Nadu rural, impulsada polos movementos migratorios impostos a unha metropole que a esnaquizou e a refixo de novo. Entre os sons escachados das ondas rotas, MK compon e conduce os seus pasos cara ao lugar onde o grallar do corvo se transforma na musica dos seres vivos. Despois de En vias de extincion, A musica dos seres vivos abre o Ciclo dos elementos, ao que tamen pertence a novela gañadora do Premio Xerais 2014, Dende o conflito, un universo de novelas no que as personaxes aparecidas nas marxes dun relato atopan a centralidade noutro. Neste caso e MK, personaxe secundaria de En vias de extincion, quen deixa soar a sua historia en cada corte do album que marca a sua vida. Este ciclo, pensado como un complexo todo que seguira avanzando en futuras novelas, permitira acceder a visions cruzadas e compartidas de feitos e persoas que se entretecen. A musica dos seres vivos e unha historia de fragmentos que doen ata comprender que hai cousas que fican para sempre rotas, que non poden nin deben repararse ao seu estado anterior. Mais precisamente das suas fendas nace a forza coa que enfrontar o mundo.

Por incrible que pareza, falar da menstruación segue sendo complicado e mesmo controvertido. Un proceso corporal e cultural que afecta nalgún momento da vida a máis da metade da poboación humana non deberia ser un tema fundamental de reflexion? Cun enfoque desenfadado e co obxectivo de facernos reflexionar, Barbaras! utiliza a menstruacion como via de entrada para achegarnos unha gran diversidade de temas: os corpos, o sexismo, a ecoloxia, o racismo, a transfobia. Porque, ao final, falar da regra e falar do mundo enteiro e, en particular, de tantas Barbaras! que se negan a seguir os ditados e que, coa sua rebeldia, crean un mundo mellor para tantas outras.