Xosé Miguel Andrade Cernadas

Que as peregrinacións a Compostela son un fenómeno multitudinario é obvio. A inflación xacobea é algo que se sente na cidade de Santiago e noutras partes do país, máxime cando hoxe está ligada ao desenvolvemento dun turismo de masas que ameaza a Galicia. Mais cal e a relacion destas peregrinacions coa sua historia? Foron sempre asi? As ducias de camiños de Santiago son reais ou pura invencion? Teñen os ritos xacobeos fundamento historico? Canto hai de operacion politica e turistica na actual recreacion contemporanea das vellas peregrinacions? Promoven realmente o desenvolvemento do pais? A estas e outras cuestions trata de responder este libro dende un punto de vista historico e critico, afastado por tanto da propaganda oficial que manipula o noso pasado no seu propio beneficio e dos que din crer nela.

Presentado como preocupación dalgúns historiadores galegos, ou como cuestion escura e marxinal propia de especialistas, o certo é que o vello Reino medieval de Galicia tivo unha entidade histórica real entre o seculo V e os comezos do seculo XIII. Chegou a estenderse dende o Atlantico ate as terras da actual Cantabria e dende o Cantabrico ate as beiras do rio Douro. Asi o recoñecen boa parte das fontes historicas europeas e musulmas. Pola contra, nas hispanas asturianas, leonesas e castelas a sua existencia foi deturpada e agochada. Un agocho asumido mais tarde pola maioria dos historiadores dos seculos XIX e XX, que empregaron esas fontes cristias para dar vida a un relato historico de corte esencialista que xustificase e lexitimase o nacemento e desenvolvemento do Estado español contemporaneo. Nese relato, o Reino medieval de Galicia quer non existia, quer se supeditaba, como unha mera anecdota, a pretendida historia de España. Do porque dese agocho e desa desmemoria dan conta os autores deste libro

Presentado como preocupación dalgúns historiadores galegos, ou como cuestion escura e marxinal propia de especialistas, o certo é que o vello Reino medieval de Galicia tivo unha entidade histórica real entre o seculo V e os comezos do seculo XIII. Chegou a estenderse dende o Atlantico ate as terras da actual Cantabria e dende o Cantabrico ate as beiras do rio Douro. Asi o recoñecen boa parte das fontes historicas europeas e musulmas. Pola contra, nas hispanas ''asturianas, leonesas e castelas'' a sua existencia foi deturpada e agochada. Un agocho asumido mais tarde pola maioria dos historiadores dos seculos XIX e XX, que empregaron esas fontes cristias para dar vida a un relato historico de corte esencialista que xustificase e lexitimase o nacemento e desenvolvemento do Estado español contemporaneo. Nese relato, o Reino medieval de Galicia quer non existia, quer se supeditaba, como unha mera anecdota, a pretendida historia de España. Do porque dese agocho e desa desmemoria dan conta os autores deste libroPresentado como preocupación dalgúns historiadores galegos, ou como cuestion escura e marxinal propia de especialistas, o certo é que o vello Reino medieval de Galicia tivo unha entidade histórica real entre o seculo V e os comezos do seculo XIII. Chegou a estenderse dende o Atlantico ate as terras da actual Cantabria e dende o Cantabrico ate as beiras do rio Douro. Asi o recoñecen boa parte das fontes historicas europeas e musulmas. Pola contra, nas hispanas ''asturianas, leonesas e castelas'' a sua existencia foi deturpada e agochada. Un agocho asumido mais tarde pola maioria dos historiadores dos seculos XIX e XX, que empregaron esas fontes cristias para dar vida a un relato historico de corte esencialista que xustificase e lexitimase o nacemento e desenvolvemento do Estado español contemporaneo. Nese relato, o Reino medieval de Galicia quer non existia, quer se supeditaba, como unha mera anecdota, a pretendida historia de España. Do porque dese agocho e desa desmemoria dan conta os autores deste libro